Smyk, 
uprowadzony
szczeniak

Czytaj inne książki Holly Webb:

Biedna, mała Luna 

Czaruś, mały uciekinier 

Figa tęskni za domem 

Gdzie jest Rudek? 

Gwiazdko, gdzie jesteś? 

Kora jest samotna 

Kto pokocha Psotkę? 

Ktoś ukradł Prążka! 

Mały Rubi w tarapatach 

Mgiełka, porzucona kotka 

Na ratunek Rufiemu! 

Samotne święta Oskara 

Smyk, uprowadzony szczeniak 

Wąsik, niechciany kotek 

W poszukiwaniu domu 

Wróć, Alfiku! 

Zagubiona w śniegu

Smyk,
uprowadzony
szczeniak

Holly Webb 

Ilustracje: Sophy Williams 

Przekład: Jacek Drewnowski

Dla Emily Ruby oraz dla Robina i Williama

Tytuł oryginału: Sam the Stolen Puppy

Przekład: Jacek Drewnowski

Redaktor prowadząca: Sylwia Burdek

Korekta: Teresa Lachowska

Typografia: Stefan Łaskawiec

Skład i łamanie: Barnard Ptaszyński

Copyright © for the Polish edition

by Wydawnictwo Zielona Sowa, 

Warszawa 2012Wszystkie prawa zastrzeżone.

Text copyright © Holly Webb, 2008

Illustrations copyright © Sophy Williams, 2008

ISBN 978-83-7612-717-0

Wydawnictwo Zielona Sowa Sp. z o.o.

00-807 Warszawa, Al. Jerozolimskie 96

tel. 22 576 25 50, fax 22 576 25 51

www.zielonasowa.pl

wydawnictwo@zielonasowa.pl

Rozdział pierwszy

Salon pełen był strzępów papieru do pakowania prezentów, a mama Mileny rozpaczliwie próbowała opanować sytuację.

– Milenko, czy ten samochodzik, który właśnie odpakował Jacek, był od cioci Magdy czy od cioci Zuzy? Nie, zaraz, przecież ciocia Zuza wysłała wam kupony na książki, prawda? – mama z niepokojem wpatrywała się w listę. – Ale jestem pewna, że mówiła coś o samochodzie.

Tata Mileny zaszeleścił papierem, próbując odszukać karteczkę.

– Nie, przykro mi, zdaje się, że Jacek ją zjadł.

– Śniadanie? – chłopiec podchwycił wzmiankę o jedzeniu. – Chcę tosta! – zostawił samochodzik w stercie papierów i wstążek, po czym skierował się do kuchni.

– Ej! Wracaj tu! – zawołał tata z lekkim gniewem. 

Jacek odwrócił się, zdezorientowany.

– Ale myślałem, że będzie śniadanie... – powiedział urażonym głosem. 

Tata podniósł go i połaskotał.

– Przepraszam, nie chciałem krzyczeć. Po prostu musimy trochę poczekać. Milena nie otworzyła jeszcze wszystkich prezentów. Dalej, Milen ko, zwykle nie jesteś taka powolna.