KSIĘGA PSALMÓW

Chrześcijaństwo nie jest systemem religijnych nakazów i zakazów. Jest ono osobistym związkiem człowieka ze zmartwychwstałym Chrystusem. Nie jest również religią, gdyż religie mówią o tym, co człowiek powinien czynić w celu obłaskawienia jakiegoś bóstwa, aby uzyskać od niego życie wieczne lub inne korzyści. Chrześcijaństwo natomiast mówi o tym, czego Bóg, Jedyny, Prawdziwy PAN i władca Nieba, suwerennie dokonał w swoim Synu Jezusie Chrystusie, aby umożliwić człowiekowi wieczną społeczność ze sobą.

Redakcja NPD ma prawdziwą i głęboką nadzieję, że to nowe, dynamiczne wydanie Pisma Świętego będzie służyło budowaniu i umacnianiu osobistej relacji każdego czytelnika z Chrystusem. Zrobiliśmy wszystko, co było w naszej mocy, aby tekst NPD był nie tylko merytorycznie wierny przekazowi myśli zawartych w oryginalnym tekście biblijnym, ale był także łatwo zrozumiały dla każdego czytelnika, który nie ma przygotowania egzegetycznego czy teologicznego. Mamy przy tym świadomość, że bez pomocy Ducha Świętego włożona praca nie da żadnego duchowego owocu, dlatego modlimy się o to, aby Duch Chrystusa osobiście przemawiał do każdego czytelnika tego przekładu i prowadził go w zrozumieniu woli Ojca w Niebie.

Imprimatur:

Kurii Metropolitalnej Warszawskiej nr 3287/NK/2012 z dn. 08.08.2012 r.

Przekład przygotowany redakcyjnie na podstawie tłumaczenia

z języka hebrajskiego dokonanego przez:

Annę Horodecką i Jurija Gołowanowa

Redakcja:

Zespół Wydawnictwa NPD oraz VOCATIO

Korekta:

Elżbieta Mamczarz i Zespół VOCATIO

Opracowanie graficzne okładki:

Radosław Krawczyk

Redakcja techniczna:

Małgorzata Biegańska-Bartosiak

Redaktor naczelny:

Piotr Wacławik

Konsultacja językowa:

prof. dr hab. Stanisław Koziara

Naukowy redaktor naczelny „Prymasowskiej Serii Biblijnej”:

prof. zw. dr hab. Waldemar Chrostowski

Copyright © 2012 by Wydawnictwo NPD, Warszawa.

All rights reserved.

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Ta książka, ani żadna jej część, nie może być przedrukowywana ani w jakikolwiek inny sposób reprodukowana czy powielana mechanicznie, fotooptycznie, zapisywana elektronicznie lub magnetycznie, ani odczytywana w środkach publicznego przekazu bez pisemnej zgody wydawcy. W sprawie zezwoleń należy zwracać się do: Wydawnictwo NPD, e-mail: wydawca@BibliaNPD.pl

W cytowaniu fragmentów zaczerpniętych z tego przekładu należy w adresie biblijnym wpisać skrót (NPD), np.: Ps 23,1 (NPD).

Produkcja i dystrybucja: Oficyna Wydawnicza VOCATIO

02-798 Warszawa, ul. Polnej Róży 1

Redakcja: tel. (22) 648 54 50, e-mail: vocatio@vocatio.com.pl

Dział handlowy: tel. (22) 648 03 78, fax (22) 648 03 79,

e-mail: handlowy@vocatio.com.pl

Księgarnia Wysyłkowa

02-793 Warszawa 78, skr. poczt. 54

tel. (603) 861 952, e-mail: ksiegarnia@vocatio.com.pl

www.vocatio.com.pl              www.BibliaNPD.pl

ISBN 978-83-7829-098-8

Prymasowska Seria Biblijna

1. Remigiusz Popowski SDB, Michał Wojciechowski (przekł.), Grecko-polski Nowy Testament. Wydanie interlinearne z kodami gramatycznymi, Warszawa 1994, 1995, 1996, 1997, 2000, 2003, 2005, 2006, 2010.

2. James B. Pritchard (red. nauk.), Waldemar Chrostowski (konsult. nauk. wyd. pol.), Wielki atlas biblijny, Warszawa 1994, 1997, 2001, 2010.

3. Remigiusz Popowski SDB, Wielki słownik grecko-polski Nowego Testamentu. Wydanie z pełną lokalizacją greckich haseł, kluczem polsko-greckim oraz indeksem form czasownikowych, Warszawa 1994, 1995, 1997, 2006.

4. Jan Flis, Konkordancja Starego i Nowego Testamentu do Biblii Tysiąclecia, Warszawa 1991, 1997, 1999, 2004.

5. Bruce M. Metzger, Michael D. Coogan (red. nauk.), Waldemar Chrostowski (konsult. wyd. pol.), Słownik wiedzy biblijnej, Warszawa 1996, 1997, 1999, 2004.

6. Michał Wojciechowski (przekł. i oprac.), Synopsa czterech Ewangelii, Warszawa 1997, 1999, 2004.

7. Remigiusz Popowski SDB, Słownik grecko-polski Nowego Testamentu, Warszawa 1997, 1999, 2007.

8. Bruce Metzger, David Goldstein, John Ferguson (konsult. nauk.), Waldemar Chrostowski (konsult. wyd. pol.), Wielkie wydarzenia czasów biblijnych, Warszawa 1998.

9. Paul J. Achtemeier (red. nauk.), Waldemar Chrostowski (konsult. nauk. 3. wyd. pol.), Encyklopedia biblijna, Warszawa 1998, 1999, 2004.

10. Janusz Frankowski (red. nauk. i wstępy), Biblia w przekładzie księdza Jakuba Wujka z 1599 r. Transkrypcja typu ,,B” oryginalnego tekstu z XVI w. i wstępy, Warszawa 1999, 2000, 2004, 2009.

11. Dan Bahat, Waldemar Chrostowski (oprac. wyd. pol.), Atlas biblijnej Jerozolimy, Warszawa 1999, 2004.

12. Piotr Briks, Podręczny słownik hebrajsko-polski i aramejsko-polski Starego Testamentu, Warszawa 1999, 2000.

13. Ryszard Rubinkiewicz SDB (oprac. i wstępy), Apokryfy Starego Testamentu, Warszawa 1999, 2000, 2001, 2007, 2010.

14. Anna Kuśmirek (przekł. i oprac.), Hebrajsko-polski Stary Testament – Księga Rodzaju. Wydanie interlinearne z kodami gramatycznymi, transkrypcją oraz indeksem rdzeni, Warszawa 2000.

15. Remigiusz Popowski SDB (przekł., wprow. i przypisy), Nowy Testament. Przekład na Wielki Jubileusz Roku 2000, Warszawa 2000.

16. Craig S. Keener, Krzysztof Bardski, Waldemar Chrostowski (red. nauk. wyd. pol.), Komentarz historyczno-kulturowy do Nowego Testamentu, Warszawa 2000, 2010.

17. Raymond E. Brown SS, Joseph A. Fitzmyer SJ, Roland E. Murphy O’Carm (red. nauk. wyd. oryg.), Waldemar Chrostowski (red. nauk. wyd. pol.), Katolicki komentarz biblijny, Warszawa 2001, 2004, 2010.

18. Fritz Rienecker, Gerhard Maier, Waldemar Chrostowski (red. nauk. wyd. pol.) Leksykon biblijny, Warszawa 2001, 2008.

19. Stanisław Gądecki (przekł. i oprac.), Grecko-łacińsko-polska
synopsa do 1 i 2 Księgi Machabejskiej, Warszawa 2002.

20. Leland Ryken, James C. Wilhoit, Tremper Longman III (red.), Waldemar Chrostowski (red. nauk. wyd. pol.), Słownik symboliki biblijnej, Warszawa 2003, 2010.

21. Bogusław Widła, Słownik antropologii Nowego Testamentu, Warszawa 2003.

22. Anna Kuśmirek (oprac. i wstęp), Hebrajsko-polski Stary Testament – Pięcioksiąg. Przekład interlinearny z kodami gramatycznymi, transliteracją oraz indeksem rdzeni, Warszawa 2003, 2009.

23. David H. Stern, Komentarz żydowski do Nowego Testamentu, Warszawa 2004, 2010.

24. John H. Walton, Victor H. Matthews, Mark W. Chavalas, Waldemar Chrostowski (red. nauk. wyd. pol.), Komentarz historyczno-kulturowy do Biblii Hebrajskiej, Warszawa 2005.

25. R.J. Coggins, J.L. Houlden (red. nauk.), Waldemar Chrostowski (red. nauk. wyd. pol.), Słownik hermeneutyki biblijnej, Warszawa 2005.

26. J.I. Packer, M.C. Tenney (red. nauk.), Waldemar Chrostowski (red. nauk. wyd. pol.), Słownik tła Biblii, Warszawa 2007.

27. Anna Kuśmirek (oprac. i wstęp), Hebrajsko-polski Stary Testament – Prorocy. Przekład interlinearny z kodami gramatycznymi, transliteracją oraz indeksem słów hebrajskich, Warszawa 2008.

28. Remigiusz Popowski SDB (przekład NT), Lyman Coleman (red. marginaliów i komentarzy), Nowy Testament dla moderatorów, Warszawa 2008, 2010.

29. Remigiusz Popowski SDB, Grecko-polski słownik syntagmatyczny Nowego Testamentu, Warszawa 2008.

30. Ludwig Koehler, Walter Baumgartner, Johann Jakob Stamm, Wielki słownik hebrajsko-polski i aramejsko-polski Starego Testamentu, Warszawa 2008, 2013.

31. Michał Wojciechowski (przekł. i wstęp), Grecko-polski Stary Testament – Księgi Greckie. Przekład interlinearny z kodami gramatycznymi i indeksem form podstawowych, Warszawa 2008.

32. Anna Kuśmirek (oprac. i wstęp), Hebrajsko-polski Stary Testament – Pisma. Przekład interlinearny z kodami gramatycznymi, transliteracją oraz indeksem słów hebrajskich i aramejskich, Warszawa 2009.

33. Krzysztof Sielicki, Onomastykon Biblii Hebrajskiej i Nowego Testamentu. Systematyzacja zapisu biblijnych nazw własnych, Warszawa 2009.

34. Gerald F. Hawthorne, Ralph P. Martin, Daniel G. Reid, Słownik
teologii św. Pawła, Warszawa 2010.

35. Walter C. Kaiser Jr., Peter H. Davids, F.F. Bruce, Manfred T. Brauch, Trudne fragmenty Biblii, Warszawa 2011, 2012.

36.  Anna Horodecka, Jurij Gołowanow wraz z Zespołem Redakcyjnym NPD (przekład i adaptacja dynamiczna), Księga Psalmów. Nowy Przekład Dynamiczny. Warszawa 2012.

Wstęp redaktora naukowego

„Prymasowska Seria Biblijna” wzbogaca się o następny ważny tom, obejmujący nowy, tzw. dynamiczny, przekład Księgi Psalmów. Spośród ksiąg pierwszej części Biblii chrześcijańskiej, czyli Starego Testamentu, właśnie Księga Psalmów była i wciąż pozostaje najczęściej tłumaczona na inne języki. Utrwalona w mowie hebrajskiej i już u schyłku ery przedchrześcijańskiej przełożona na język grecki, stała się księgą modlitwy Izraela jako ludu Bożego wybrania, a więc również księgą modlitwy Jezusa Chrystusa, Jego pierwszych uczniów
i wyznawców oraz całego Kościoła. Jej przekłady od wieków ożywiają liturgię, wzbogacają i karmią osobistą pobożność, pomagają wyrazić najgłębsze pragnienia i potrzeby duchowe, są też niewyczerpanym źródłem bezcennych inspiracji kulturowych. Nic dziwnego, że w każdym czasie i niemal wszędzie są ponawiane inicjatywy kolejnych przekładów, odwzorowujących głębię starożytnych psalmów, a zarazem możliwości i umiejętności tych, którzy z ich pomocą pragną lepiej wyrazić tajniki i wymiar własnej tożsamości.

Księga Psalmów została w kanonie Biblii Hebrajskiej podzielona na pięć części, w czym dochodzi do głosu wyraźna analogia do Pięcioksięgu Mojżesza. W Pięcioksięgu Bóg, wybierając Izraelitów i kształtując ich dzieje, objawił swoją wolę. Z perspektywy moralnej sedno tego objawienia stanowi Dziesięć Słów, czyli Dziesięcioro przykazań Bożych. W zbiorze Psalmów Izraelici odpowiadają na to wzniosłe powołanie, potwierdzając jego uniwersalny charakter i przeznaczenie. Dzięki temu wspaniałe pieśni biblijnego Izraela zostały podjęte, przyswojone i przeżywane przez czcicieli Jedynego Boga, który najpełniej objawił siebie w Jezusie Chrystusie. Dlatego mają też własne, prawdziwie wyjątkowe i wspaniałe miejsce w duchowości, pobożności i kulturze polskiej, towarzyszą nam bowiem od zarania włączenia Polski i Polaków do wielkiej rodziny chrześcijańskich narodów Europy. Wykaz przekładów, parafraz i przeróbek biblijnych psalmów jest bardzo długi, ale znacznie więcej miejsca zajmuje wyszczególnienie obecności i oddziaływania zawartych w nich wątków i motywów, których rozpoznawanie wymaga doskonałej znajomości Biblii i erudycji oraz wielkiej i subtelnej wrażliwości.

Nowa propozycja przekładu Księgi Psalmów na język polski ma specyfikę, której rodowód i zasady zostały wyłożone w „Słowie od wydawcy”. Jest to zarazem zwiastun zakrojonego na wielką skalę projektu, który ma obejmować tzw. dynamiczny przekład Pisma Świętego Starego i Nowego Testamentu. Wychodzi on naprzeciw zapotrzebowaniu na tekst ksiąg świętych podany w sposób możliwie najbardziej zrozumiały dla współczesnych odbiorców. Co do zasady, inne przekłady Biblii, dawniejsze i współczesne, oprócz tych, które mają profil specyficznie naukowy, również dążyły i dążą do sprostania temu samemu wyzwaniu. Jednak tym razem chodzi o daleko idące ukierunkowanie na wszechstronne zrozumienie tekstu świętego, wykorzystujące zastosowanie dynamicznych równoważników znaczeniowych. Kładąc nacisk na wierność myśli, tłumacze zastrzegają sobie dość dużą swobodę w zakresie używanego słownictwa. Jak wiadomo, Biblia Hebrajska liczy w oryginale nieco ponad pięć tysięcy rozmaitych słów, podczas gdy języki nowożytne są o wiele bogatsze. To sprawia, że jedno i to samo słowo hebrajskie może być przekładane rozmaicie, w zależności od kontekstu oraz innych uwarunkowań i okoliczności, w jakich się pojawia.

W „Prymasowskiej Serii Biblijnej” ukazało się już wiele tomów, które stanowią nieocenioną pomoc w naukowym studium Pisma Świętego. Stan biblistyki polskiej stoi obecnie na nieporównywalnie wyższym poziomie niż dwadzieścia lat temu, gdy okrzepła inicjatywa przygotowania i wydania tej bezprecedensowej serii wydawniczej. Obecny tom został pomyślany nie jako kolejne naukowe narzędzie dla biblistów, lecz jako podręcznik biblijnej modlitwy, przeznaczony dla osób, które chcą wyrazić swoje duchowe pragnienia i uczucia w języku i stylu składającym się na ich codzienność. Dzięki temu to, co powszednie, nabiera cech świętowania, a duch modlitwy może ożywiać wszystkie dziedziny życia. Nowy, dynamiczny przekład Księgi Psalmów może więc odegrać bardzo pożyteczną rolę i przynieść błogosławione owoce poznawania woli Bożej i stosowania się do niej w kontekście zadań nowej ewangelizacji. To dzieło, zalecane przez Jana Pawła II i Benedykta XVI, potrzebuje stale świeżych pomocy i środków wyrazu, pozwalających z jednej strony zachować wierność orędziu Biblii i żywej Tradycji Kościoła, z drugiej natomiast otworzyć się na dynamikę współczesnego życia i nowe formy wyrazu, które odnajduje w wielkim bogactwie i zróżnicowaniu współczesnej kultury.

Ks. prof. zw. dr hab. Waldemar Chrostowski

Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego

Przewodniczący Stowarzyszenia Biblistów Polskich

Warszawa, w Święto Przemienienia Pańskiego 2012 r.

Słowo od wydawcy

Praca nad niniejszym przekładem Księgi Psalmów rozpoczęła się kilka lat temu, jako część projektu nowego przekładu Pisma Świętego we współczesnym języku polskim. Koncepcja takiego tłumaczenia Biblii zrodziła się z kontaktów z czytelnikami, którzy wielokrotnie podnosili postulat przygotowania nowego przekładu Pisma Świętego, który byłby zrozumiały nie tylko dla osób studiujących Biblię w systematyczny sposób, czyli nie tylko dla biblistów czy egzegetów, ale także dla zwykłych zjadaczy chleba, dla których język i styl obecnych na rynku tłumaczeń tej Księgi są ciągle jeszcze poważną barierą w dotarciu do jej treści. Po długich rozważaniach zdecydowaliśmy się na podjęcie tego wyzwania, ale w sposób szczególny. Postanowiliśmy wykorzystać zgromadzony wcześniej ogrom wiedzy i doświadczeń zawartych w publikowanej od wielu lat przez VOCATIO „Prymasowskiej Serii Biblijnej” (PSB) i obficie z nich korzystając, przygotować nowy przekład, który nazwaliśmy NPD (Nowy Przekład Dynamiczny). Tak więc punktem wyjściowym do tego dzieła stał się interlinearny przekład hebrajsko-polski Księgi Psalmów, opublikowany w tomie Pisma w ramach Hebrajsko-polskiego Starego Testamentu. Prace redakcyjne nad tym tekstem zostały wsparte licznymi słownikami i encyklopediami wydanymi w ramach serii PSB.

Chcieliśmy, aby tam, gdzie dosłowny przekład jest łatwo zrozumiały, pozostał on dosłownym, ale tam, gdzie z uwagi na semantykę, frazeologię czy idiomatykę języka hebrajskiego tekst dla niewprawionego czytelnika stwarza trudności w zrozumieniu, został zredagowany z zastosowaniem dynamicznego ekwiwalentu znaczeniowego, tzn. takiego, który oddaje zasadniczą myśl, a nie bezpośrednie słownictwo. Miejscami jest więc to przekład dosłowny, a miejscami interpretacyjny. W rzeczywistości translatorskiej każdy przekład jest interpretacją. Jednak dobrze przetłumaczony tekst jest tak zinterpretowany, że czytelnik znakomicie rozumie zamysł autora, który pisał w innym języku; rozumie jego myśli i przesłanie. Teksty źle przełożone są często zwykłym zestawem słów, które w całości nie przekazują zasadniczej myśli lub przekazują ją w ułomny sposób, pomimo że literalnie oddają brzmienie oryginału, słowo po słowie. W związku z tym redakcja uznała, że wybór formuły dynamicznej przyniesie czytelnikowi największe korzyści, szczególnie że proponowany przekład nie jest kierowany do egzegetów, którzy doskonale znają języki oryginalne i nie potrzebują takiego narzędzia, ale do zwykłych odbiorców słowa Bożego. Tak więc nie jest naszą intencją, by zaproponowane tłumaczenie stało się źródłem rozważań naukowych, analiz semantycznych czy literalnych zależności gramatycznych. Nie jest ono przeznaczone do wnikliwych studiów morfologiczno-egzegetycznych, ale do osobistej modlitwy i poznawania woli Bożej w codziennym życiu. Jego celem jest więc dostarczenie tekstu, który będzie miał praktyczne zastosowanie tak w życiu modlitewnym, jak i w codziennym poznawaniu woli Bożej.

Główny ciężar pracy związany z nadaniem tłumaczeniu charakteru dynamicznego spoczął więc na redakcji. Odbywała się ona wielostopniowo i była dokonywana przez doświadczonych redaktorów. Później tekst przeszedł weryfikację przeprowadzoną przez szerokie grono konsultantów, którym jesteśmy bardzo wdzięczni za wkład ich pracy, jednak z uwagi na rozmiary tego grona byłoby trudno ich wszystkich tutaj wymienić. Ostateczny szlif językowy tej pracy nadał jej redaktor naczelny, a konsultacji korektorskiej dokonał specjalizujący się w badaniach nad polszczyzną biblijną prof. dr. hab. Stanisław Koziara. Tak przygotowany tekst trafił ponownie do tłumaczy w celu finalnej weryfikacji językowej i teologicznej, by ostatecznie spocząć w rękach redaktora naukowego serii PSB, ks. prof. zw. dr. hab. Waldemara Chrostowskiego.

Pragniemy podkreślić, że redakcji niezwykle zależało na przekazaniu owego szczególnego piękna, którym charakteryzują się hebrajskie psalmy, jednak nadrzędną wartością było dla nas wierne zachowanie prawdziwości przekazu słowa Bożego przy użyciu łatwego i zrozumiałego współczesnego języka. Czy i w jakim stopniu zespół redakcyjny sprostał zadaniu, które przed nim stanęło, ocenią sami czytelnicy.

Warto przy okazji wyjaśnić, że hebrajski tetragram JHWH został tu konsekwentnie oddany zapisem „PAN”, a inne zestawienia tego imienia zredagowano w następujący sposób:

Adonaj JHWH (Elohim) = Pan BÓG

JHWH (Adonaj) Elohim = PAN Bóg

W związku z powyższym występujące w tekście określenie „Pan” nie jest semantycznie tożsame z „PAN” (pisane wielkimi literami). Podczas, gdy „PAN”, jak to już wspomniano, użyto jako tłumaczenia „JHWH” (zapisywanego z samogłoskami wynikającymi z wymowy Adonaj), to „Pan” używane jest jako przekład występującego samodzielnie Bożego tytułu Adonaj, a czasami (choć rzadko) wymiennie za El czy Elohim, gdzie stylistyka polskiego przekładu bardzo tego potrzebowała.

W większości miejsc dynamicznego przekładu Księgi Psalmów hebrajskie słowo Tora (Prawo) oddano przez: „SŁOWO”, zaznaczając to w szczególny sposób wersalikami. Wyboru takiego dokonano celowo, aby lektura Psalmów, będąc modlitewną inspiracją dla współczesnego chrześcijanina, nie wprowadzała go mimochodem w takie podejście do Prawa Mojżeszowego, które już dla starożytnego Izraela stało się tragiczną pułapką. Literalne bowiem koncentrowanie się na legalistycznym przestrzeganiu Prawa (Tory) zostało przez nich oderwane od jego istoty, od głównego przesłania Bożego słowa. Apostoł Paweł opisał to w liście Do Rzymian w rozdziałach od 4 do 11. Dla chrześcijanina najważniejsze jest całkowite skupienie się na Chrystusie, w którym całe Prawo zostało wypełnione, i który jest żywym, wcielonym Słowem Boga.

Co więcej, historycznie patrząc, Boże Prawo (Tora) było od początku ściśle związane z Bożym słowem. PAN, nadając Izraelowi Prawo, przemówił do Mojżesza, a ten przekazał słowa, które usłyszał, Izraelowi. Również Hbr 1,1 podkreśla fakt Bożego przemawiania (słowo) do Izraela. Główną więc inspiracją takiej redakcji tekstu był fakt, że to nie litera Prawa (Tory) i nie jej legalistyczny system, ale Boże słowo, wyrażające w najszerszy sposób Bożą wolę, jest kluczowe dla życia tak doczesnego, jak i wiecznego. Ciekawe jest również, że w warstwie leksykalnej biblijne relacje (Wj 20,1; 34,1; 34,28; Pwt 4,13; 5,22; 9,10; 10,4) mówią, że na tablicach było „Dziesięć słów”. Biblia używa także określenia „przykazania” (mitzvot), ale nie odnosi go bezpośrednio do treści tablic, a raczej do całości Prawa Mojżeszowego. Pomimo że w judaizmie funkcjonuje określenie Aseret ha-Dibrot („Dziesięć Stwierdzeń”, „Dziesięć Oświadczeń”), to jednak w odniesieniu do tablic kamiennych Biblia używa określenia Aseret ha-D’varim (Dziesięć SŁÓW), natomiast „przykazanie” (mitzvot) stosuje do licznych nakazów i zakazów, których wg judaizmu jest 613. Z tego też powodu w wielu miejscach w Księdze Psalmów, gdzie była mowa o mitzvot, zostały użyte określenia typu: „przykazanie”, „nakaz”, „polecenie” etc. Przy okazji warto zwrócić uwagę na fakt, że polskie określenie „Dekalog” pochodzi z greckiego tłumaczenia hebrajskiego określenia „Dziesięć SŁÓW”. Kulturowo więc i semantycznie mamy już w języku polskim ślady podobnego podejścia do poruszonego zagadnienia.

Oczywiście powstaje pytanie, jak bardzo te odmienne określenia odzwierciedlają odmienne znaczenia? To jest już kwestią teologicznej interpretacji. Dla Żydów SŁOWA, które Mojżesz otrzymał od Boga na górze Synaj, są podsumowaniem, streszczeniem czy wręcz kategoriami wszystkich (613) przykazań. Są one wręcz czymś nadrzędnym, albo czymś bardziej uogólnionym, czymś w rodzaju „superprzykazań” lub swoistymi tytułami dziesięciu „rozdziałów” całego Prawa. My zagubiliśmy takie ich pojmowanie, gdyż określenie „przykazanie” sprowadziliśmy jedynie do tych „Dziesięciu SŁÓW” z tablic. Samo Pismo święte nie podaje ścisłej definicji precyzyjnego rozróżnienia między tymi sformułowaniami, zawsze więc od komentatora, tłumacza czy redaktora będzie zależała końcowa interpretacja oryginalnego tekstu. Jednak dla czytelnika ostatecznie nie ma to aż tak wielkiego znaczenia, jak decyzja, którą musi osobiście podjąć: czy będzie wypełniał Bożą wolę, czy nie. Dla redakcji było bardzo ważne, że analogiczną myśl wyraził Jezus w swoim nauczaniu w Mt 7,21-27, podkreślając, że istotą życia człowieka ma być pełnienie objawionej woli Bożej, a nie podążanie za dosłownością suchej litery Prawa Mojżeszowego. Do tego samego nawiązał również Apostoł Jan w prologu do swojej ewangelii (J 1,1-14), odnosząc się tam do „LOGOS” („SŁOWO”).

Rozumiemy, że takie rozwiązania mogą być dla niektórych osób trudne do zaakceptowania z uwagi na ogromne przywiązanie do metody literalnego przekładu, która w translatoryce biblijnej była stosowana od stuleci. Szanujemy to, jednak redakcja, widząc ogromne korzyści duchowe, jakie współczesnemu chrześcijaninowi może dać lektura łatwego do zrozumienia przekładu wykonanego metodą dynamicznego ekwiwalentu, zdecydowała się na wspomniane wcześniej wybory. Mamy nadzieję, że psalmy w tej postaci staną się dla współczesnego czytelnika szczególną szkołą modlitwy.

Wydawca

Księga pierwsza

Psalm 1

Korzyści płynące z życia według SŁOWA PANA

1      Szczęśliwy, kto nie postępuje według rad nieprawych

        ani nie chodzi drogą występnych

        i kto się nie przyłącza do grona szyderców1,

2      lecz w SŁOWIE2 PANA ma upodobanie

        i Jego SŁOWO rozważa dniem i nocą.

3      Jest on jak drzewo rosnące nad potokiem,

        które owoc daje we właściwym czasie,

        a liście jego nie więdną.

        We wszystkim, co czyni, dobry owoc daje3.

4      Inaczej jest z występnymi:

        ci są jak plewy, które wiatr4 rozwiewa.

5      Tacy dnia sądu na pewno nie przetrwają;

        nie otrzymają miejsca pośród sprawiedliwych.

6      Albowiem droga PANA prowadzi ku prawości,

        a droga występnych wiedzie ich do zguby.

1  W określeniu „szydercy” zawiera się znaczenie nieuznawania i lekceważenia Bożego prawa, czyli zasad przekazanych ludziom przez Boga. Tak więc postawa szyderstwa oznacza tutaj także znieważanie samego Boga jako Stwórcy człowieka, Prawodawcy i Najwyższego Sędziego.

2  Jak wspomniano w „Słowie od wydawcy”, w większości miejsc w Księdze Psalmów określenie „Prawo” (Tora) oddano przez „SŁOWO”, zaznaczając to w szczególny sposób wersalikami.

3  Por. Mt 7,17-20.

4  Dosł. hebr. Ruah.

Psalm 2

Zapowiedź Mesjasza, Króla

1      Dlaczego narody się buntują,

        a ludy się burzą próżnością przepełnione?

2      Królowie występni oraz władcy ziemi

        spisek zawiązują – przeciw PANU knują

        i przeciwko temu, którego On namaścił.

3      A tak się zmawiają: „Zerwijmy ich więzy

        i odrzućmy wszystko, co nas ogranicza!”.

4      Lecz dla Tego, który w niebiosach ma swoje mieszkanie,

        ich bunt jest śmieszny – Pan nimi pogardza.

5      Lecz w końcu przemówi do nich w wielkim gniewie

        i wzburzeniem swoim ogromnie ich przerazi:

6      „To Ja ustanowiłem Króla na Syjonie,

        na mojej świętej górze.

7      [To On wypowie słowa:]

        „Ogłoszę postanowienie, które mi PAN obwieścił:

        «Jesteś moim Synem! To Ja sprawiłem, że się narodziłeś!

8      Poproś mnie tylko, a dam ci narody

        i ziemię otrzymasz na swą wieczną własność.

9      Ty je okiełznasz swą żelazną władzą1,

        z łatwością je skruszysz, jak naczynia z gliny»”.

10    Zrozumcie to królowie,

        przyjmijcie przestrogę, o wy, władcy ziemi!

11    Służcie PANU, lecz czyńcie to w wielkiej bojaźni,

        w Nim radość odnajdujcie, szacunkiem przepełnieni.

12    Uznajcie Jego Syna, by gniewem nie zapłonął;

        byście nie zginęli, błądząc na swych drogach.

        Gdy gniew Jego wybuchnie, tylko ci przetrwają,

        którzy w Nim ufność swoją położyli!

1  Dosł. „rózgą” lub „berłem”.