Lech Gardocki "Poznaj, aby uwierzyć. Liturgia Mszy Swiętej"

Redaktor techniczny : Lech GardockiFotografie: Fot nr 34 - Ryszard Rzepecki pozostałe - LAnd STUDIO -Andrzej Szymański Longin Wawrynkiewicz

© Copyright 1995 by Lech Gardocki 

© Copyright by Wydawnictwo Psychoskok, 2013

Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część niniejszej publikacji nie może być reprodukowana, powielana i udostępniana w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody wydawcy.

Skład: Wydawnictwo Psychoskok

Za wiedzą Kurii Metropolitalnej Warszawskiej, z dnia 20 lipca 1995 roku . Nr 3055/NK/95 Cenzor -ks. dr Jan Mia

ISBN: 978-83-63548-56-8

Wydawnictwo Psychoskok
ul. Chopina 9, pok. 23 legard@op.pl
62-507 Konin http://poznajabyuwierzyc.pl/
tel. (63) 242 02 02, kom.665-955-131

wydawnictwo.psychoskok.pl

http://ebooki123.pl

e-mail:wydawnictwo@psychoskok.pl

Specjalne podziękowanie dla Stanisława Byczkowskiego za pomoc przy realizacji tej książki

Lech Gardocki

Poznaj, aby uwierzyć

Liturgia Mszy Świętej

psychoskok-bez-napisu-ebook
Wydawnictwo Psychoskok Konin 2013

Spis treści
(pełnej wersji publikacji)

ROZDZIAŁ I. Msza Święta świadectwo niezmienionej wiary. 

ROZDZIAŁ II. Struktura Mszy Świętej. 

ROZDZIAŁ III. Obrzędy wstępne. 

ROZDZIAŁ IV. Liturgia Słowa. 

ROZDZIAŁ V. Liturgia Eucharystyczna

a) przygotowanie darów

b) modlitwa eucharystyczna

c) obrzędy Komunii Świętej

ROZDZIAŁ VI. Obrzędy zakończenia. 

ROZDZIAŁ VII. Kult Eucharystii poza Mszą Świętą. 

a) Najświętszy Sakrament w naszych kościołach

b) Wystawienie Najświętszego Sakramentu

c) Procesje Eucharystyczne

ROZDZIAŁ VIII. Szaty liturgiczne.

ROZDZIAŁ IX. Naczynia liturgiczne. 

ROZDZIAŁ X. Księgi mszalne. 

ROZDZIAŁ XI. Krótki słownik nazw i pojęć liturgicznych. 

MSZA ŚWIĘTA  ŚWIADECTWO NIEZMIENIONEJ WIARY

Zbawiciel nasz podczas Ostatniej Wieczerzy ustanowił eucharystyczną Ofiarę Ciała i Krwi Swojej, aby wniej na całe wieki, aż do swego przyjścia, utrwalić Ofiarę Krzyża i tak Kościołowi, umiłowanej Oblubienicy, powierzyć pamiątkę swojej Męki i Zmartwychwstania."

Z Konstytucji o Liturgii nr 47

„Ilekroć na ołtarzu sprawowana jest ofiara krzyżowa, w której na Paschę naszą ofiarowany został Chrystus, dokonuje się dzieło naszego odkupienia."

Z Konstytucji o Kościele nr 3

„Kościół zatem bardzo troszczy się o to, aby chrześcijanie podczas tego misterium wiary (tzn. Mszy św.) rzezbanie byli obecni jak obcy i milczący widzowie, lecz aby przez obrzędy i modlitwy tę tajemnicędobrze zrozumieli, w świętej czynności uczestniczyli świadomie, pobożnie i czynnie, byli kształtowani przez słowo Boże, posilali się przy stole Ciała Pańskiego i składali Bogu dzięki, a ofiarując niepokalaną Hostię, nie tylko przez ręce kapłana, lecz także razem z nim, uczy li się samych siebie składać w ofierze i za pośrednictwem Chrystusa z każdym dniem doskonalili się w zjednoczeniu z Bogiem i wzajemnie ze sobą, aby w końcu Bóg był wszystkim we wszystkich."

Z Konstytucji o Liturgii nr 48

Gesty i słowa Chrystusa leżą u podstaw całego obrzędu Mszy św. Był on na początku prosty, jednak z biegiem czasu uległ rozbudowaniu. W ciągu wieków obrzęd Mszy św. zachował zasadniczą strukturę, ale przez narastające dodatki utracił swą pierwotną przejrzystość i stał się nie zawsze zrozumiały dla wiernych. Sobór Watykański II dokonał odnowy liturgii Mszy św. chcąc, aby obrzędy i modlitwy jaśniej wyrażały święte tajemnice, aby lud łatwo mógł je zrozumieć i uczestniczyć w nich w sposób pełny, czynny oraz wspólnotowy. Uproszczono obrzędy, odnowiono modlitwy, ale przede wszystkim wprowadzono do liturgii języki narodowe: wszystko to przybliżyło nam tajemnicę Eucharystii.

Wspólny śpiew i odpowiedzi, rozumienie słów modlitw i czytań: wszystko to jest ważne, pomaga przeżywać Eucharystię we wspólnocie Kościoła. Udział wewnętrzny we Mszy św. wymaga określonych postaw ducha: gotowości człowieka do pójścia drogą Bożą, zgody na wewnętrzną przemianę, ofiarnego życia dla Boga i dla bliźniego. Właściwie całe życie chrześcijanina jest przygotowaniem do udziału we Mszy św. i przeżywaniem Mszy św. w codzienności.

f1
Fot. 1. Msza św. odprawiana dawniej

f2
Fot. 2. Msza św. odprawiana dziś

MODLITWA EUCHARYSTYCZNA

Modlitwa eucharystyczna, czyli modlitwa uświęcenia rzezbai dziękczynienia stanowi centrum liturgii mszalnej.

Kapłan wzywa lud, aby wzniósł serce do Pana w modlitwie i dziękczynieniu oraz łączy lud ze sobą w modlitwie, którą w imieniu całej wspólnoty kieruje do Boga Ojca przez Jezusa Chrystusa. W modlitwie tej całe zgromadzenie jednoczy się z Chrystusem w głoszeniu wielkich dzieł Bożych i w akcie złożenia ofiary.

Modlitwa eucharystyczna posiada swoją własną strukturę wyrosłą z najstarszej tradycji. Jest w niej dziękczynienie za zbawienie, wezwanie Ducha Świętego, aby uświęcił przygotowane dary, opowiadanie o ustanowieniu Eucharystii i konsekracja, wspomnienie śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, złożenie ofiary, modlitwy wstawiennicze, uwielbienie Boga.

Obecnie w naszym Mszale znajduje się siedem Modlitw eucharystycznych, (nadto trzy dla Mszy z udziałem dzieci). Kapłan, zgodnie z określonymi zasadami, wybiera jedną z nich.

f20
Fot. 20. Kapłan odmawia Epiklezę

Lamanie chleba: kapłan bierze Hostię i łamie ją nad pateną (fot. 25). Ten gest łamania chleba pochodzi od Chrystusa, w czasach apostolskich nadał nazwę całej liturgii eucharystycznej.rzezba Jako długo konsekrowano podczas Mszy św. jeden chleb, należało go połamać dla wielu przystępujących do Stołu Pańskiego. Łamanie chleba posiadało jednak i symboliczne znaczenie: spożywanie z jednego Chleba oznaczało jedność wierzących w Chrystusa. Gdy zaczęto przygotowywać dla wiernych komunikanty, zachowano łamanie chleba właśnie ze względu na głęboką symbolikę tego gestu. Gdy w czasie Komunii świętej spożywamy jeden Chleb życia, którym jest Chrystus, wielu nas tworzy jedno ciało. Łamanie jest też znakiem miłości, ponieważ jeden Chleb dzieli się między braci.

Zmieszanie postaci: kapłan wpuszcza cząstkę Hostii do kielicha i wypowiada przy tym słowa: Ciało i Krew naszego Pana Jezusa Chrystusa, które łączymy i będziemy przyjmować, niech nam pomaga osiągnąć życie wieczne (fot. 26). Znów mamy do czynienia ze starym obrzędem: w dawnych wiekach w Rzymie Ojciec Święty ze swej Mszy posyłał cząstkę Chleba Eucharystycznego do kościołów, w których sprawowali Eucharystię kapłani. Złączenie tej cząstki z Krwią Pańską wyrażało wtedy jedność Kościoła i jedność z miejscowym biskupem. Dziś zmieszanie postaci ma symboliczne znaczenie: wyraża jedność Ciała i Krwi Chrystusa, oznacza pełną i żywą obecność Chrystusa zmartwychwstałego.

Podczas powyższych obrzędów śpiewa się lub odmawia wezwanie Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami. (Za trzecim razem: obdarz nas pokojem).

f25
Fot. 25. Łamanie chleba

f26
Fot. 26. Zmieszanie postaci