Jan Kochanowski

Pieśń świętojańska o Sobótce

Publikacja zrealizowana w ramach projektu WolneLektury.pl

Konwersja: Nexto Digital Services

Spis treści

Strona tytułowa

Panna I

Panna II

Panna III

Panna IV

Panna V

Panna VI

Panna VII

Panna VIII

Panna IX

Panna X

Panna XI

Panna XII

Przypisy

Pieśń świętojańska o Sobótce[1][2]

Gdy słońce Raka zagrzewa[3],

A słowik więcej nie śpiewa,

Sobótkę, jako czas niesie[4],

Zapalono w Czarnym Lesie.

Tam goście, tam i domowi

Sypali sie ku ogniowi;

Bąki[5] zaraz troje grały,

A sady sie sprzeciwiały[6].

Siedli wszyscy na murawie,

Potym wstało sześć par prawie[7]

Dziewek jednako ubranych

I belicą[8] przepasanych.

Wszytki śpiewać nauczone,

W tańcu także niezganione[9];

Więc koleją zaczynały,

A pierwszej tak począć dały.

Panna I

Siostry, ogień napalono

I placu nam postąpiono[10];

Czemu sobie rąk nie damy,

A społem nie zaśpiewamy?

Piękna nocy, życz pogody,

Broń wiatrów i nagłej wody.

Dziś przyszedł czas, że na dworze

Mamy czekać ranej zorze.

Tak to matki nam podały,

Samy także z drugich miały,

Że na dzień świętego Jana

Zawżdy Sobótka palana.

Dzieci, rady mej słuchajcie,

Ojcowski rząd[11] zachowajcie:

Święto niechaj świętem będzie,

Tak bywało przedtym wszędzie.

Święta przedtym ludzie czcili,

A przedsię wszytko zrobili;

A ziemia hojnie rodziła,

Bo pobożność Bogu miła.

Dziś bez przestanku pracujem

I dniom świętym nie folgujem[12];

Więc też tylko zarabiamy[13],

Ale przedsię nic nie mamy.

Albo nas grady porażą,

Albo zbytnie ciepła każą[14];

Co rok słabsze urodzaje,

A zła drogość za tym wstaje[15].

Pracuj we dnie, pracuj w nocy,

Prózno bez Pańskiej pomocy;

Boga, dzieci, Boga trzeba,

Kto chce syt być swego chleba.

Na Tego my wszytko włóżmy,

A z sobą sami nie trwóżmy;

Wrócąć sie i dobre lata,

Jeszczeć nie tu[16] koniec świata.

A teraz ten wieczór sławny[17]

Święćmy jako zwyczaj dawny:

Niecąc ognie do świtania,

Nie bez pieśni, nie bez grania.

Panna II

To moja nawiętsza wada,

Że tańcuję barzo rada;

Powiedzcież mi, me sąsiady,

Jest tu która bez tej wady?

Wszytki mi sie uśmiechacie,

Podobno ze mną trzymacie;

Postępujmyż tedy krokiem,

Aleć nie masz jako skokiem.

Skokiem taniec nasnadniejszy[18],

A tym jeszcze pochopniejszy[19],

Kiedy w bęben przybijają:

Samy nogi prawie[20] drgają.

Teraz masz czas, umiesz li co,

Mój nadobny bębennico:

Wszytka tu wieś siedzi wkoło,

A w pośrzodku samo czoło[21].

Koniec wersji demonstracyjnej.

Panna III

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Panna IV

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Panna V

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Panna VI

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Panna VII

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Panna VIII

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Panna IX[90]

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Panna X

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Panna XI

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Panna XII

Niedostępny w wersji demonstracyjnej

Niedostępny w wersji demonstracyjnej