Hanna Krugiełka

Wędrujące drzewo, lustro oszustro i inne bajki

© Copyright by Hanna Krugiełka & e-bookowo

Projekt okładki: e-bookowo

ISBN 978-83-7859-026-2

Wydawca:
Wydawnictwo internetowe e-bookowo www.e-bookowo.pl

Kontakt:
wydawnictwo@e-bookowo.pl

Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, rozpowszechnianie części lub całości bez zgody wydawcy zabronione.

Patronat medialny:

twojakultura.pl

Książkę tę dedykuję mojej ukochanej Córce Kindze oraz wszystkim dzieciom, które zechcą ją przeczytać lub jej wysłuchać.

WĘDRUJĄCE DRZEWO

Jest to historia, która zaczyna się tak jak inne bajki…

Był sobie wielki, stary las, przez który wędrował chłopiec. Nie był on jednak zwykłym chłopcem – był małym Czarnoksiężnikiem o imieniu Franko. Franko szedł, szedł, aż zmęczony drogą postanowił odpocząć w cieniu pięknego, rozłożystego drzewa. Kiedy tylko usiadł wygodnie i oparł się plecami o pień, natychmiast zasnął. Spałby zapewne bardzo długo, gdyby nie bezlitosne komary, które jak się okazuje, gryzą także czarnoksiężników. Franko obudził się dopiero przy jedenastym ukłuciu i od razu zerwał na równe nogi, a potem szybko pobiegł leśną ścieżką uciekając przed nimi. Stało się to tak szybko, że nie zauważył, jak z kieszeni wysunęła mu się buteleczka z magicznym płynem, którego moc miał dopiero wypróbować…

Buteleczka upadła pod drzewem i rozbiła się, a zawartość jej wsiąknęła w ziemię, docierając do korzeni drzewa, pod którym wcześniej spał mały Czarnoksiężnik. Następnego dnia drzewo zostało zmienione przez tajemniczy płyn. Zaczęło widzieć i słyszeć, a nawet rozumieć, o czym rozmawiają ludzie zbierający w lesie jagody i grzyby. Po tygodniu Zaczarowane Drzewo odkryło, że może się poruszać i chodzić. Po miesiącu obeszło już cały las i znudzone leśnym życiem postanowiło wybrać się do miasta.

Kiedy zapadł zmrok Zaczarowane Drzewo wybierając rzadko uczęszczane drogi udało się na najbliższe osiedle, a kiedy wschodziło słońce, stanęło nieruchomo przy jednym ze sklepów. Tylko nieliczni mieszkańcy zauważyli pojawienie się nowego drzewa, ale byli tym tak zaskoczeni, że nie mówili nikomu, w obawie, że ktoś może ich wyśmiać.

Tak więc drzewo stało cały dzień pod sklepem i przyglądało się przechodzącym obok niego ludziom. Niektórzy z nich, zaraz po wyjściu, odpakowywali loda, batona lub jakiś inny przysmak, a potem zamiast wyrzucić papier do pobliskiego kosza, rzucali go na chodnik. Zaczarowane Drzewo pomyślało od razu o tym, że tacy ludzie (bo nie były to tylko dzieci) zachowywali się zupełnie tak samo w jego lesie. Przypomniało sobie jak było małą sadzonką i przygniotła je rzucona przez kogoś puszka. Dobrze pamiętało jak wtedy cierpiało, dlatego od tego czasu Drzewo nie znosiło bałaganiarzy. Pomyślało, że teraz ma świetną okazję, aby dać nauczkę wszystkim śmieciarzom.

Kiedy zapadła noc Zaczarowane Drzewo wyzbierało wszystkie śmieci w okolicy, a potem odwiedziło każdego ze śmiecących. Stawało pod domem tej osoby i upewniało się, że śpi. Potem przez otwarte okno wrzucało stertę zebranych śmieci tak, że znajdowała się przy łóżku nieszczęśnika. Kiedy taki śmieciarz budził się i wystawiał nogi z łóżka, wkładał je akurat w stertę cuchnących odpadów, a kiedy zrywał się z krzykiem, dostrzegał pozostawiony liść z Wędrującego Drzewa. Na liściu-liście mienił się napis-ostrzeżenie: „nie śmieć”. Po takiej przygodzie każdy, kto kiedyś wyrzucał papierki na ulicy i innych miejscach teraz poważnie zastanowi się zanim znowu zrobi coś takiego.

Zaczarowane drzewo wędruje teraz z osiedla na osiedle, z miasta do miasta i cały czas robi psikusy śmieciarzom. Uważajcie, aby i was nie musiało odwiedzić pewnej nocy.