Kamil Jaszczak

TO TYLKO

WIERSZE

NIC WIĘCEJ

© Copyright by Kamil Jaszczak & e-bookowo

Grafika i projekt okładki: Dominik Świerkot

ISBN 978-83-63080-67-9 

Wydawca: Wydawnictwo internetowe e-bookowo

www.e-bookowo.pl

Kontakt: wydawnictwo@e-bookowo.pl

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Kopiowanie, rozpowszechnianie części lub całości

bez zgody wydawcy zabronione

Wydanie I   2012

Spis treści

Historia nieopowiedziana 5

Otrzeźwienie 6

Spowiedź osobista 7

Toksyczna 8

Spóźniony 9

Piękny Ikarze 10

Kształt szczęścia 11

Testament 12

W bieli i czerni 13

Wyrocznia 14

Jak to dobrze 15

Skrzypce 16

Euthanasia 17

Nowy początek 18

Rozmowa 19

Dwie minuty do północy 20

Nasza podróż wśród cudów 21

Klaun 22

Wędrowiec 23

Inny świat 24

Historia nieopowiedziana

opowiedziałbym Ci o pisaniu

o tworzeniu ludzi i przedmiotów

chociaż to troszkę jak zabawa

bogiem - tylko czasami

popadam w samo zachwyt

by po chwili utopić się i spalić

popełnić poetyckie samobójstwo

odpowiedziałbym Ci dlaczego piszę

gdybym znał wierność ludzkiego języka

i siłę zwierzęcą sumienia

wiedz jednak nie używam długopisu

ponieważ zbyt mocno mnie irytuje

cierpkość mięśni

a przecież co dzień zaczynam na nowo

rezygnować z władzy

nad własnym światem

Otrzeźwienie

chciałem zobaczyć w Twoich oczach wyśnioną jesień

wyścieloną złotem i ziemią w kolorze caffè alla valdostana

taką w której zziębnięta radość odzywa się niepytana

i taką w której lato nie mija choć przemija wrzesień

chciałem zobaczyć w Twoich oczach zapomnianą wiosnę

pozbawioną czar niewezbranych goryczą mocy

taką w której dzień bez trudu przyznaje się do błędów nocy

i taką w której nawet zimą nie zblaknę - nie dogasnę

chciałem zobaczyć w Twoich oczach całą wieczność

strunę delikatnie szarpaną pełnymi słowami

taką w której nie będzie przerwy pomiędzy serca przemowami

i taką w której nowego kształtu nabierze lakoniczność

jeszcze wczoraj mówiąc o Tobie staranniej chciałem

dziś jesteś fascynacją i moje szczęście że to zrozumiałem

Spowiedź osobista

Spowiadam się Miłości wytrwałej

i wam, gorzkie tęsknoty i smutki nabrzmiałe,

¿e świadomie skłamałem

próbując motylem nazwać świat wiszący na ramionach Atlasa:

moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina.

Przeto błagam serce złamane, wiecznie umarłe,

wszystek rozum rozsądkiem zropiały

i was, gorzkie tęsknoty i smutki nabrzmiałe

o modlitwę za mnie do Śmierci łaskawej.

Amen.

Toksyczna

coś cię poznało

coś się zakochało

tęskniło – prosiło – wołało

ceniło – broniło - gruchało

i ciągle było mu mało

coś cię podziwiało

coś się zawstydzało

ufało – tańczyło – hulało

fikało – czekało – patrzało

i ciągle było mu mało

coś przeklęło

coś skłamało

płakało – skomlało – marniało

aż wreszcie skonało

i wtedy wciąż nie wiedziało

dlaczego tak bardzo mu zależało

Spóźniony

wyciągnąłem rękę

by zrozumieć jak wygląda prawdziwe piękno

i utknąłem

pomiędzy chłodem marmuru a ciepłem milczenia

przestraszyłem się

widząc legion gwiazd przeklętych

i alabastru seraficzny płat
lśniący niczym sukni poszycie

i wtedy zrozumiałem

¿e nie wielbię słów ani uczuć maleńkich

a gruz

co żądzę moją uchronił przed ukamienowaniem

prawie oniemiałem

ponieważ kocham cię wyznaniem koryntiańskim

i przepraszam

¿e nie zdążyłem urodzić się wcześniej

Piękny Ikarze

piękny Ikarze

bezbożny stręczycielu marzeń

gdybyś tylko mnie wysłuchał i umknął

słońcu pełnemu ognistych skojarzeń

piękny Ikarze

duchu skryty pełen wolności

wiele masz pierzastych nie skrzydeł

lecz ludzkich namiętności

czyś zapomniał żeś tylko człowiekiem

mityczny stwórco uplecionej wiary

czyś zapomniał żeś tylko człowiekiem

próbując zmierzyć siły na zamiary

ależ skąd

tyś niczym dziecko pokochał ulotne przesłanie

¿e lepsze szczęście w śmierci

niż wieczne duszy tułanie

Kształt szczęścia

szczęście to dla mnie kolor błękitu

albo malowanych zbożem pomarańczy

gdzie dolina wznosi się ponad szczyty śnieżnych gór

i zakochany świerszcz wstaje przed świtem

szczęście to dla niektórych zapach swetra

albo nadchodzącej wiosny uśmiech nieśmiały

gdzie czas nie płynie lecz cofa się zgodnie z taktem zegara

i słowik w noc piękną pod oknem gra kołysanki

a dla ciebie szczęście to zbiór cudzych myśli

albo garść serowych chipsów na dobranoc

gdzie część umysłu bardzo dobrze wie

¿e zdrowiej jest szczęściem żyć niż je smakować

Kamil Jaszczak, urodzony 6 października 1992 roku w Bytomiu.

Niepoprawny politycznie działacz społeczny, entuzjasta życia, idealista i marzyciel. Mężczyzna zakochany w muzyce bez gatunku i chłopiec skutecznie rozbierający poezję na czynniki pierwsze. Właściciel leniwego kundelka o jasnobrązowej sierści. 

Oficjalnie: maturzysta i samodzielny specjalista ds. wizerunku na wortalu „Wspieramy Polską Młodą Twórczość”. Wieloletni redaktor portali internetowych, programista i webdesigner, radny Młodzieżowej Rady Miejskiej w Bytomiu III kadencji.