Paweł

Zapendowski

Niedziela

z PATI

w muzeum

e-bookowo.pl

© Copyright by Paweł Bitka Zapendowski & e-bookowo 2012

Fot. Studio Création, Paris

ISBN 978-83-62480-29-6

Wydawca: Wydawnictwo internetowe e-bookowo

www.e-bookowo.pl

Kontakt: wydawnictwo@e-bookowo.pl

Patronat medialny:

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Kopiowanie, rozpowszechnianie części lub całości

bez zgody wydawcy zabronione

Wydanie I   2012

Niedziela z Pati

w muzeum

Niedziela z Pati w muzeum

Spotykam się z Pati przy wejściu

Entrance

Pod okiem Picassa

Z tyłu głowy

Całuję Pati w policzek

Pati nadstawia drugi

Całuję ją w drugi

Pati nadstawia trzeci

Pati masz trzy policzki?

Mam cztery ręce

Mam otwory szczęścia

Mam uchwyt na wieszaczek

A ty co ty masz?

Mam jedne usta

Jedyne ubranie

Jedno pragnienie:

Oblecieć wszystkie piętra

I usiąść z tobą przy kawie

Na tym oszklonym tarasie

Z widokiem na Pati

Och to takie łatwe

Mieć oko z tyłu głowy

Exit

02

Wyliczanka

Halinie Poświatowskiej

Ładna pani

w ładnym grobie

co w nim robi

nikt nie powie

bo nie wie

A może pisze książkę

o życiu podziemnym

może wie już wszystko

co chciała wiedzieć

O Bogu – czy jest

o sobie – czy jest

o nas – czy nam się poszczęści

Ładna pani

w ładnym grobie

na kogo wypadnie

bęc!

92

godzina smutku

paryskie niebo jak sandwich przecięte wpół

kapią żółtawe zrąbki sera, szyba oddziela nas

od miasta, liści koloru czerniejącej sałaty

ulice mkną w skupieniu, płyną strugami farb

wzdłuż wielkich okien wchodzących na czyjś sen

w tłumie biegnie koszulka, młode piersi dyszą

ochoczo, jak uwolnione gołąbki albo balony w Ogrodach

Run for fun. Karminowe wargi palnięte kredką

gną się w zabawną dupkę – godzinki podpatrywanej mowy

znad otwieranego wina ona spogląda na swój

kraj za siedmioma rzekami, dobyty korkociąg

tęsknie wkręca się w samotnych dłoniach, czerwień

dudni w szkle i usta dotykają trunku

nazajutrz zrobi się wieczór, wczesny, z łaciatym

niebem i mnóstwem ludzi, chórami Ives’a w Centre

– myśli o tym ważąc w palcach szklaną nóżkę

skoki przed smutkiem – na godziny

w seledynowe zaklęcie

85

Moja Muzo

Jak dobrze że jesteś pośród żywych

(twój samochód stanął

kilka ulic dalej od mego skrzyżowania)

nie w greckim Panteonie

pełnym szat i zwiewnych postaci

na rydwanach

w które trudniej jeszcze uwierzyć

niż w obecność Baranka.

Jak mówisz, przeszły rzeczy piękne

i młodzieńczy patos

już bezużyteczny i złudzenia.

Marszczysz czoło widząc za szybą

mijające życie i światła.

Wiatr nas popycha w różne strony.

Rozjeżdżamy się.

Hałas wielkiego miasta brzmi jak hałas

nie jak chorał.

Układam odę do twych nóg

bez pantofli, tańczących zwinnie

na sylwestrowym balu.

Odę do twej twarzy

z miną zawiedzionej księżniczki.

Odę do imienia.

Obym cię Muzo ja nie zawiódł.

Ja, Ajschylos lub inny – bez sławy.

99

Holy Plotter

Robert Redford porywa Faye Dunaway

jadą do mieszkania

gdzie ona „niby” mieszka z bratem

kurwa z żadnym bratem

mieszka sama

i brandzluje się przy robieniu smutnych zdjęć

opuszczone plaże zimą leżaki i tak dalej

myślicie że co on tam z nią robi

czyta TIMESA?

przywiązuje ją do łóżka

musi się zdrzemnąć kwadrans

by zanalizować sytuację

to Kondor

ucieka przed CIA (chcą go dopaść skurwiele

ale nie tak prosto nie tak zaraz chłopaki)

a tu puka paluszkiem w oszronione drzwi

bo jest winter gnoje

mały czarodziej

chciałem shakować duszę tej pisarki

ale same zapory wściekłe psy

opętańcze bluzgi mać i mać

warunek: zgwałć madonnę...

ale ja nie pójdę na to

nie ja na to nie idę

gdy się zbudził

razem z Dunaway skaptowali modzelowatego

na końcu nie wiadomo tylko

czy w NEW YORK TIMES

wydrukują

czy oni to wydrukują

co on im wszystkim opowiedział                                                                           

 07

Wracając do Franka O’Hary

Powroty na pp

wejście do tego samego łóżka

z trzydziestoma kobietami

Kronem, Słowacką i Dziubdzińską

byle do następnego usunięcia wierszy

minęło pół roku

byle psychiczna wpadka

starczy za krzesło elektryczne

dla poematu

niedoszli samobójcy z pp

z wami trzymam

peleton jadący po Nike

mija mnie na składakach marki Kolbe

a ja podchodzę do Franka O’Hary

gdy stoi z ciepłą bułeczką i kubkiem coli

na Park Lane

koło kibla

wymieniamy spojrzenia

Hi, Frank

jakie tylko mogą wydarzyć się w poezji

06

pp – internetowy portal poetycki

Bonnie and Clyde

idziemy w noc

wykraść czułość

dać zajęcie palcom

chodniki nie zdradzą

pośpiesznych kroków

latarnie nie puszczą pary

w podejrzanej kafei

bawimy się karciętami

porno dama porno król

Herr Gott i Lucifer na rewersach

neon z kubańską tancerką

bzycząc zmienia kolor

realność wilgotnieje

zasłońmy windows

robi się intymnie

06

zmienia się klimat

nie będzie więcej prawników. ceny usług wzrosną

palestra ma wpływ na rząd. tak zwane lobby

co mnie to obchodzi. pytasz pykając lodem

jeśli w moim drineczku

driniu driniu

jeśliś w moim łóżeczku

janeczku trzeci

co ma długość prawnika do mojej rozkoszy

zmienia się nagle klimat. między nami. zapalam

zapalasz. włączam telewizor. idziesz do łazienki

tusk na nartach. belweder zaciąga story. sobieski

pod śniegiem. zapalają się kandelabry. 23.15

wracasz. zmienia się klima. floryda. ocieplenie

rybacy z tajlandii wychodzą w rejs. oka sieci. silnik

sobieska. osuwasz się na konia. na belwedery

08