Oskar Wilde

SFINKS BEZ TAJEMNIC

Konwersja: Nexto Digital Services

SFINKS BEZ TAJEMNIC

Oskar Wilde

SZKIC

Pewnego popołudnia siedziałem nad kieliszkiem wermutu przed „Cafe de la Paix”, przypatrując się przepychowi i nędzy paryskiego życia i dumając nad tą przedziwną panoramą próżności i ubóstwa, która roztaczała się przed mymi oczyma, gdy usłyszałem, że ktoś woła mnie po imieniu. Obróciwszy się ujrzałem lorda Murchisona. Nie widzieliśmy się od czasu, gdy razem przebywaliśmy na studiach, ucieszyłem się więc bardzo z ponownego spotkania i uścisnęliśmy sobie gorąco dłonie. W Oksfordzie przyjaźniliśmy się szczerze. Lubiłem go ogromnie za jego urodę, prawość i wielkoduszność. Mawialiśmy o nim, że byłby najlepszym kolegą, gdyby nie upierał się zawsze przy mówieniu prawdy, ale sądzę, że podziwialiśmy go jeszcze bardziej za tę jego szczerość. Teraz uderzyła mnie jakaś poważna zmiana, która zaszła w jego osobie. Wydawał się zastraszony i zmieszany, jakby pełen niepewności. Wyczułem, że nie może to wynikać z nowoczesnego sceptycyzmu, gdyż Murchison był jak najdzielniejszym torysem i wierzył równie mocno w Pentateuch jak w Izbę Lordów; wywnioskowałem więc, że chodzi o kobietę i zapytałem go, czy jest żonaty.

Koniec wersji demonstracyjnej.