Konwersja wykonana przez firmę Netpress Digital Sp. z o. o.

PODARUNEK MAŚLANY

Tadgh Dall O'Huiginn

Kobietka dała mi masełko zdrowe

Nazbyt maślane, aby masłem było

A jeśli było masełkiem od krowy

To tak wymaślnym, że mnie wykończyło

Broda starości na tym maśle rosła

Zarost omszały jak na jakim drzewie

A smaczność masła była kwaśno-gorzka

Z trującym soczkiem, co mi przeżarł trzewia

W krostach i w plamach żyła ta maślaność

(Nie wiem czy nawet koza dała ma nie mleko)

A jam jeść musiał to codziennie rano

I ćpać tę bryję i trwać, nie uciekać

A masło rosło w grzywę i szczecinę

Było mi w moim własnym domu panem

Ani go mogłem toporem przecinać

Brzuch mój był co dzień bardziej schorowany

Ten tłuszcz wpółzdechły, w papier owinięty

Jak w całun trupi, jak w smród stearyny

Ciągle mi w gardle stawał, jak zaklęty

Tak był wymiotny, tak przedziwnie siny

Ten smród, ten przyduch godzien przerażenia

Który najtęższych chłopów z nóg obala

Był ozdobiony czymś na kształt grzebienia

Z gie... lub z owoców, jeśliś patrzał z dala

Soli to masło nigdy nie widziało

Być może znało ją dwieście lat temu

I w sobie było sine, a nie białe

Stąd do dziś ciężko brzuchowi mojemu

O maślogniocie z łoju, wosku, sadła

Dziś jeszcze rzygam, gdy zobaczę krowę

Nigdy mnie w życiu potem nie napadła

Chętka na masło, masełko domowe...