STRONA TYTUŁOWA

STRONA REDKACYJNA

Tytuł oryginału: Emotional Equations. Simple Truths for Happiness & Success

Przekład: Magda Witkowska

Redakcja: Ingeborga Jaworska-Róg

Projekt okładki: studio KARANDASZ

Copyright © 2012 by Chip Conley

All rights reserved.

Copyright © 2011 for the Polish edition by MT Biznes Ltd.

Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentów niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci zabronione. Wykonywanie kopii metodą elektroniczną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym, optycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Niniejsza publikacja została elektronicznie zabezpieczona przed nieautoryzowanym kopiowaniem, dystrybucją i użytkowaniem. Usuwanie, omijanie lub zmiana zabezpieczeń stanowi naruszenie prawa.

Warszawa 2012

MT Biznes sp. z o.o.

ul. Oksywska 32, 01-694 Warszawa

tel./faks (22) 632 64 20

www.mtbiznes.pl

www.laurum.pl

e-mail: sekretariat@mtbiznes.pl

ISBN 978-83-7746-264-5

Konwersja do pliku EPUB:

Bezkartek.pl SA

RECENZJE KSIĄŻKI EMOCJE W RÓWNANIACH

Recenzje książki Emocje w równaniach

„Rzadko się zdarza, aby dyrektor generalny decydował się obnażyć w książce swoją duszę tak jak to uczynił Chip Conley w Równaniach emocji. To fascynująca autentyczna historia, z której wyłaniają się fundamenty kształtujące nasze postrzeganie własnej wewnętrznej aury – a przez to wciągająca lektura i bezcenny podręcznik życia”.

– Tony Hsieh, dyrektor generalny firmy Zappos i autor książki Dawaj innym szczęście

„Jeden z najwybitniejszych amerykańskich przedsiębiorców przekazuje nam w tej niesamowitej książce swoją mądrość, która stała się kluczem do odnowy jego życia osobistego i zawodowego w obliczu tragicznych życiowych zdarzeń. Równania Chipa Conleya to potężne narzędzia, dzięki którym emocje zaczynają działać na naszą korzyść, a nie przeciwko nam, zarówno w biznesie, jak i w życiu”.

– Daniel H. Pink, autor książki Drive. Kompletnie nowe spojrzenie na motywację

„Możesz się śmiać z koncepcji, która zakłada, że skomplikowane i subtelne ludzkie emocje dają się sprowadzić do postaci działań arytmetycznych. Śmiej się do woli, ale przeczytaj tę książkę. Z każdego rozdziału dowiesz się czegoś ważnego. Chip Conley napisał książkę jednocześnie przystępną i ambitną, jednocześnie prostą i skomplikowaną, jednocześnie abstrakcyjną i konkretną. Przeczytaj tę książkę i weź ją sobie do serca, a twoje życie emocjonalne już nigdy nie będzie takie samo”.

– Barry Schwartz, autor książki The Paradox of Choice

„Emocje w równaniach to arcydzieło napisane przez arcymistrza. Filozof i dyrektor generalny w jednej osobie, Chip Conley, zdejmuje kolejne warstwy sztucznego życia organizacyjnego i przedstawia nam prawdziwe, wrażliwe emocjonalne sedno ludzkiego doświadczenia. Lektura tej książki przyniosła mi radość, zachwyt, ciekawość, nowe spostrzeżenia, inspirację, zdumienie oraz przede wszystkim pełniejsze zrozumienie własnego życia wewnętrznego. Prosta, ale głęboka... naprawdę trzeba przeczytać tę książkę”.

– Jim Kouzes, współautor książki Przywództwo i jego wyzwania

„Jeżeli zastanawiasz się, w jaki sposób mógłbyś zapanować nad swoimi emocjami, Emocje w równaniach Chipa Conleya to książka dla ciebie. Conley przygląda się subiektywnej sferze uczuć w sposób przejrzyście obiektywny, wykorzystując w tym celu proste matematyczne równania. Rzucają one nowe światło na to, jak można bardziej efektywnie zarządzać własnymi emocjami”.

– Anne Kreamer, autorka książki It’s Always Personal

„Emocje w równaniach ukazują bogatą rzeczywistość relacji przez pryzmat emocji, które dotychczas funkcjonowały w nas jako odrębne uczucia. Książka Chipa to lektura obowiązkowa dla każdego dyrektora, który pragnie skutecznie kierować ludźmi we współczesnej organizacji, stwarzając im szansę odnalezienia i realizacji własnego powołania”.

– Tommy Thomas, dyrektor generalny Opposite Strengths, Inc., doktor nauk matematycznych i psychologii

„Dla wielu z nas emocje pozostają tajemnicą. Chip Conley pozwala nam się zorientować, jak funkcjonują różne emocje, jakie mogą rodzić konsekwencje i w jaki sposób stan emocjonalny wpływa na skłonność do odczuwania szczęścia. Ta książka stanowi praktyczny punkt wyjścia do maksymalnego wykorzystania własnego potencjału w pracy, definiowania własnej tożsamości i zapewnienia sobie zadowolenia. To emocjonalny majstersztyk”.

– Jennifer Aaker, General Atlantic Professor of Marketing, Stanford Graduate School of Business

„To wielka satysfakcja obserwować, jak mój dawny student psychologii wyrasta najpierw na odnoszącego sukcesy biznesmena, a potem na wnikliwego obserwatora ludzkiej natury. Emocje w równaniach Chipa Conleya to książka ambitna, skłaniająca do myślenia i przenikliwa, a przy tym również niezwykle praktyczna”.

– Phil Zimbardo, professor emeritus, Stanford University,

autor książki Paradoks czasu

CZĘŚĆ I. RÓWNANIA EMOCJI

1

1

Wdniu 19 sierpnia 2008 roku moje serce przestało bić. Kilka minut po zakończeniu publicznej prezentacji biznesowej straciłem przytomność. Zero aktywności serca. Nie pamiętam z tamtego dnia zbyt wiele, nadal mam jednak przed oczami obraz, który krążył mi po głowie w drodze na oddział ratunkowy: widziałem wówczas gęsty, słodki i pachnący olej kapiący w dół po drewnianych schodach. To moja wersja „światełka w tunelu”, która stanowiła dla mnie ostatni sygnał ostrzegawczy. Lekarze nie potrafili w żaden sposób wyjaśnić, dlaczego moje serce nagle się zatrzymało.

W ciągu paru lat poprzedzających tamten dzień doświadczyłem kilku innych tego rodzaju ostrzeżeń. Zatrzymanie akcji serca stanowiło kulminację tych wydarzeń. Te ostrzeżenia można by porównać do swego rodzaju emocjonalnego tsunami, które kazało mi się zastanowić nad własną tożsamością. Moja firma chyliła się ku upadkowi. Jeden z moich krewnych został niesłusznie skazany za morderstwo i trafił do więzienia stanowego San Quentin. Przeżyłem bolesne zakończenie wieloletniego związku, a ponadto pięciu moich znajomych lub współpracowników odebrało sobie życie.

Zdaję sobie sprawę, że nie ja jeden doświadczam tego rodzaju tragedii i niepowodzeń. Wielu ludzi ma poczucie, że życie wymyka im się spod kontroli albo że znaleźli się w emocjonalnym impasie. Zdarza się, że emocje udaje się bez problemu zinterpretować – dokładnie wiemy, co czujemy i jak należy zareagować. Zdarza się jednak i tak, że potrzebujemy wskazówek, żeby je zrozumieć. Osobiście potraktowałem zatrzymanie pracy serca nie tylko jako kryzys medyczny, lecz także emocjonalny. Miałem poczucie, jak gdybym miotał się w wodzie, za wszelką cenę starając się zaczerpnąć powietrza. Zamiast stanowić dla mnie intuicyjne wsparcie, moje emocje działały przeciwko mnie.

Z całych sił próbowałem robić dobrą minę do złej gry, dlatego że jako dyrektor generalny powinienem sprawiać wrażenie silnego i zrównoważonego człowieka – przecież tylu ludzi na mnie polegało. Bądź co bądź, nazwałem swoją firmę Joie de Vivre (po francusku „radość życia”), więc nie bardzo było w niej miejsce na przygnębienie. Założyłem ją w 1987 roku i konsekwentnie rozwijałem, aż w końcu w pewnym momencie zatrudniała ona ponad trzy tysiące osób. Była to największa sieć hoteli butikowych w Kalifornii. Doskonale radziłem sobie również z utrzymywaniem w firmie odpowiedniej „higieny psychicznej”. Napisałem też książkę Peak: How Great Companies Get Their Mojofrom Maslow, w której adaptuję teorię motywacji Abrahama Maslowa na potrzeby realiów środowiska pracy.

W najgorszym okresie pierwszej recesji gospodarczej tego dziesięciolecia moja firma przeciwstawiła się ogólnemu trendowi i dzięki umiejętnemu połączeniu psychologii i biznesu trzykrotnie powiększyła swoje rozmiary. Rozpocząłem wówczas także prowadzenie wykładów na temat samorealizacji, z którymi jeździłem po całym świecie. Uczyłem innych, jak maksymalnie wykorzystać własny potencjał w pracy zawodowej.

Kiedy w 2008 roku kryzys gospodarczy uderzył po raz drugi, skryłem się w domu. Kiedyś dom stanowił moje sanktuarium, z czasem jednak przeobraził się w miejsce wypełnione pięknymi przedmiotami i czarnymi myślami. Przestawałem robić dobrą minę do złej gry i zaszywałem się w emocjonalnej ciemni, w której wywoływałem wszystkie negatywne uczucia. Przyznam, że w pewnym stopniu zdawałem sobie sprawę z tego, co działo się moim wnętrzu, nie do końca jednak potrafiłem się w tym wszystkim odnaleźć, a co dopiero mówić o zrozumieniu tych uczuć i odnalezieniu w nich sensu. Pogrążyłem się w psychologicznej mgle, która niemal mnie paraliżowała.

Ja czekałem na objawienie, a w tym czasie jeden z moich bliskich przyjaciół, Chip Hankins, odebrał sobie życie. Nie ma na tym świecie drugiego tak bliskiego mi Chipa. Ten Chip był nie tylko moim przyjacielem, ale też moim wieloletnim agentem ubezpieczeniowym. Miał w sobie niespożyte pokłady energii. Podziwiałem go do tego stopnia, że czasem wręcz próbowałem go naśladować. Łączyło nas nie tylko imię – w relacjach z innymi obaj wykazywaliśmy zachowania ekstrawertyczne, ale obaj mieliśmy też bardziej introwertyczną, melancholijną stronę. Obu nam zdarzało się przez długi czas nie zaglądać do kieliszka, ale obaj byliśmy też właścicielami barów. I on, i ja szukaliśmy swojej duchowej ścieżki, ale przy tym nie stroniliśmy od szalonych imprez. Planowaliśmy nawet zorganizować kiedyś przyjęcie tematyczne dla Chipów, na które zaprosilibyśmy naszych imienników z całego świata, żeby poznać wiele różnych historii typu: „Świat według Chipa”.

Tymczasem przyszło mi pójść na jego pogrzeb, podczas którego kolejne osoby zabierały głos i opowiadały podobne historie dotyczące mojego przyjaciela. Muszę przyznać, że mnie wcześniej również zdarzało się pomyśleć o własnej śmierci. Wyobrażałem sobie coś dramatycznego – wypadek samochodowy albo nowotwór – co pomogłoby mi uwolnić się od emocjonalnego chaosu, który zapanował w moim życiu. Nie ulegało wątpliwości, że nadszedł czas na reset umysłu i całego mojego życia – moje życie wymagało fundamentalnej zmiany. Ta potworna strata wzbudziła we mnie przerażenie i rozpacz, ale te uczucia z czasem skłoniły mnie do obrania bardziej optymistycznej perspektywy. Doprowadziły mnie do przekonania, że mógłbym odmienić doświadczenie mojego istnienia na Ziemi. Poczułem również wdzięczność, że mam możliwość, która innym najwyraźniej nie została dana.

W tamtym okresie jeszcze czterech innych moich znajomych odebrało sobie życie. W związku z tym zacząłem poszerzać swoją wiedzę o depresji emocjonalnej i samobójstwach. W Stanach Zjednoczonych próbę samobójczą podejmuje niemal milion osób rocznie – kończy się ona „powodzeniem” w przypadku 5 procent. Mężczyźni odbierają sobie życie czterokrotnie częściej niż kobiety. Dane wskazują również, że w okresie recesji gospodarczej nastąpił wzrost liczby prób samobójczych wśród ludzi w średnim wieku (cała piątka moich przyjaciół to byli właśnie mężczyźni po czterdziestce).

Te otrzeźwiające statystyki stały się dla mnie bodźcem do rozpoczęcia poszukiwań zdrowego sposobu na uporanie się ze swoimi emocjami.

W poszukiwaniu emocjonalnego rozwiązania

Spis treści

STRONA TYTUŁOWA

STRONA REDKACYJNA

RECENZJE KSIĄŻKI EMOCJE W RÓWNANIACH

CZĘŚĆ I. RÓWNANIA EMOCJI

1

2

CZĘŚĆ II. JAK SOBIE RADZIĆ W TRUDNYCH CZASACH

3

4

5

6

7

CZĘŚĆ III. JAK ŻYĆ PEŁNIĄ ŻYCIA ZAWODOWEGO

8

9

10

11

CZĘŚĆ IV. DEFINIOWANIE WŁASNEJ TOŻSAMOŚCI

12

13

14

CZĘŚĆ V. DĄŻENIE DO ZADOWOLENIA

15

16

17

18

19

CZĘŚĆ VI. ZRÓB TO SAM

20

PODZIEKOWWANIA

UWAGI BIBLIOGRAFICZNE

O AUTORZE