Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji.

Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli.

Praca zbiorowa. Lista autorów dostępna na stronie http://e-przewodniki.pl/przewodnik-Polska-Ostrów_Mazowiecka_i_okolice-93.html/

Autorzy oraz Wydawnictwo HELION dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz Wydawnictwo HELION nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce.

Do przygotowania niniejszej publikacji wykorzystano:

OpenStreetMap -   użytkownicy OpenStreetMap, CC BY-SA

Treści, zdjęcia i dane zamieszczone na stronie e-przewodniki.pl/

Wydawnictwo HELION S.A.

ul. Kościuszki 1c, 44-100 GLIWICE
tel. 32 231 22 19, 32 230 98 63
e-mail: bezdroza@bezdroza.pl
WWW: http://bezdroza.pl (księgarnia internetowa, katalog książek)

Drogi Czytelniku!
Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres http://ebookpoint.pl/user/opinie/?BEP093_E
Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję.

ISBN: ePub 978-83-7853-158-6
ISBN: Mobi 978-83-7853-159-3

Copyright © Bezdroża 2012

Poleć książkę

Oceń książkę

Księgarnia internetowa

Lubię to! » nasza społeczność

Ostrów Mazowiecka

Nazwa miasta wzbudza wiele wątpliwości, zwłaszcza, gdy trzeba ją odmienić przez przypadki. Choć pomyłki zdarzają się notorycznie, mieszkańcy już się do nich przyzwyczaili i cierpliwie poprawiają turystów. Warto tu przyjechać, bo miejscowość ma ciekawą historię i jest dogodnie położona przy trasie z Warszawy do Białegostoku. Wystarczy się zatrzymać w połowie drogi między tymi miastami, aby obejrzeć perełki Ostrowi. A po zwiedzeniu zabytków kultury, można poszaleć w Puszczy Białej, istnym raju dla rowerzystów i grzybiarzy.

To co z tą nazwą?

Ostrów Mazowiecka, Ostrowia Mazowiecka, Ostrów Mazowiecki i jeszcze kilka innych wersji to nazwy, które spędzają sen z powiek purystom językowym. Wielu popełnia błędy i nie potrafi poprawnie odmienić nazwy tego uroczego miasteczka, sprawę należy zatem ostatecznie wyjaśnić. Ostrowów w Polsce niemało, ale tu mamy do czynienia z Ostrowem Mazowiecką (rodzaj żeński!). Taką a nie inną formę zawdzięczamy wybitnemu językoznawcy międzywojennemu, prof. Kazimierzowi Nitschowi, który posiłkując się badaniami etymologicznymi, zasadami polskiej gramatyki i własnym wyczuciem językowym zaproponował tę wersję ówczesnemu Ministerstwu Spraw Wewnętrznych. I tak w 1926 r. oficjalnym rozporządzeniem miasto otrzymało nazwę Ostrów Mazowiecka. No więc jedziemy do...Ostrowi Mazowieckiej.

Brok

Brok to miejscowość bardzo chętnie odwiedzana przez turystów. Dzięki usytuowaniu niedaleko stolicy jest często wybierana przez warszawiaków na weekendowy wypad. O jej atrakcyjności świadczy malownicze położenie na skraju Puszczy Białej, nad rzeką Bug oraz bogata historia.

Niegdyś Brok był jednym z ważniejszych miast na Mazowszu. Znajdował się na szlaku „od Waregów do Greków", czyli słynnym trakcie handlowym, prowadzącym na południe Europy, dlatego port nad Bugiem, który powstał tu już w średniowieczu, nieustannie tętnił życiem. Dzięki swoim walorom krajobrazowym i ekonomicznym Brok stał się ulubionym miejscem pobytu biskupów płockich, którzy w dużym stopniu przyczynili się do rozwoju osady, doprowadzając w 1501 r. do nadania jej praw miejskich. Za przyczyną fundacji biskupów - właścicieli miasta - powstało kilka znakomitych budowli, w tym kościół św. Andrzeja i zamek, z którego do dziś zachowały się jedynie ruiny. Rozwój Broku zahamowały wojny w XVII w., a potem okupacja zaborcza. Wtedy też ośrodek utracił prawa miejskie, które odzyskał dopiero w 1922 r. Nie był już wtedy siedzibą biskupią, ale zachował swój wyjątkowy charakter, który został doceniony przez licznie przybywających tu letników. Zwłaszcza warszawska inteligencja lubiła to kameralne miasteczko, odwiedzając je tłumnie w miesiącach wakacji. I choć minęło wiele lat, to Brok nic nie stracił ze swej atrakcyjności, o czym można przekonać się, odwiedzając miasteczko osobiście.