Marian Jan Kustra

POEZYJE

© Copyright by Marian Jan Kustra & e-bookowo

Projekt okladki: Rafał Karcz

ISBN 978-83-7859-022-4

Wydawca:
Wydawnictwo internetowe e-bookowo www.e-bookowo.pl

Kontakt:
wydawnictwo@e-bookowo.pl

Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, rozpowszechnianie części lub całości bez zgody wydawcy zabronione.

Wiersze

Pamięci Matki

autor

Redakcja:

Barbara Kielak

Copyright by:

Marian Jan Kustra

Skład:

Marian Jan Kustra & e-bookowo

Korekta:

Joanna Adamczyk

Solane...

tak wędrować rzeki soczystej trawy

jak Solane jasnym porankiem

zbierać kwiaty na dnie oceanów

przepływać między palcami ryb

w blaszanym bębenku czytać noblistę

na swoich księżycach między szafą a nocnym marzeniem

zebrać łzy do ostatniego aktu tragicznej miłości

stare małżeństwo gdzie Solane trawą soczystą

zamknąć w podziemiach Hadesu

upić się słodką wódką na cześć uwolnionej wolności

i przytulić… się do ramion umykających

gdzieś wyspę gorącą przekląć

a potem zapaść w sen

i czekać na słońce i autobus na peronie

moja dziewczyna gdzie te schody

składa pocałunek na otwartej dłoni Ojczyzny

odchodzą mary nieprzespanych godzin

tęsknot zamykanych w tornistrze szalonej miłości

a wy – płaczcie ryby między włosami

i zamykajcie drogi Solane nad jeziorem

ja składam pocałunki

Solane nie zabieraj życia

xxx

na przekór ostatnim kroplom

między jednym tunelem a powrotem

zamykałem bramy niczym twarze na obrazach

w przejrzystej ramie wiodłem rozmowy

z przyjacielem z ostatnich stron gazet

w dwuszeregu ustawiały się mrówki – domownice

i jeszcze na drogę brały ostatnie bochny chleba

zapalały silniki okaleczonych pojazdów

wyznaczały kredą drogę na dwupasmowej jezdni

potem zamykały tablice do przepastnej kieszeni

i na ogromnym stole znikały za zakrętem

ja w szczerozłotej a tak wymyślnej kuchni

zasiadałem do czystej kartki papieru

w kałamarzu z lat dziecinnych

maczałem pióro pierwszoklasisty

wypisywałem peany jak bladolice gołębie

i ponad dachami wysyłałem do twoich stóp

xxx

Łagodna – dlaczego przechodzenie

wtedy wiatry bym zrywał

topiąc się w każdej mijanej rzece

i jeszcze ciepłym płaszczem spadających kropel

otuliłbym twoje liście we włosach

łagodna – takie przechodzenie

jeziorami zabawiałaś się między palcami

przepływały ci ryby wzdłuż fal

i zamykały mokre wrota na przekór

Świteziance z wiersza Mickiewicza

łagodna – po co przechodzenie

na bujanym fotelu zatrzymany został

błazen w czerwonym swetrze

z wytartym pędzlem po bitwie

a ty rozdawałaś uśmiechy w trakcie zdobywania

łagodna – bez przechodzenia

zatrzymaj się w otwartych drzwiach kościoła

stary ojciec w kołnierzyku po ministranturze

gra walca na szczycie Golgoty

i zaprasza nas do szukania świętości w małżeństwie