Zbigniew Lech

Jak zrobić DVD ze zdjęć

Podstawy montażu filmowego

Skład, redakcja, korekta i grafika - Autor

Gliwice 2012, Wydanie I

Spis treści:

I. CO MUSISZ WIEDZIEĆ 

I.1 Wspólny język

I.2 Scenariusz: układamy plan filmu 

I.2 A. Plan zdjęć

I.2 B. Scenariusz post factum 

I.3 O robieniu zdjęć słów kilka… 

I.4 Obraz – baza filmu 

I.5. Sam obraz nie wystarczy 

I.5 A. Tytuł i śródtytuły

I.5 B. Przejścia  

I.5 C. Muzyka 

I.5 D. Komentarz  

I.5 E. Przebitki 

I.6 Zły i dobry film, czyli o roli czasu 

I.7 Obliczamy czas filmu 

II. OD ZDJĘĆ DO FILMU PRAKTYCZNIE 

II.1 Montaż filmu  

II.1.1 Tworzymy historię filmową 

II.1.2. Korekta obrazów  

II.1.2. A. Korekta ręczna 

II.1.2. B. Korekta automatyczna 

II.1.3 Kadrujemy  

II.1.4 Dodajemy tytuł i śródtytuły 

II.1.5 „Ożywiamy" obrazy

II.1.5 A. Sterujemy ruchem 

II.1.5 B. Tworzymy panoramę

II.1.5.C. Efekt „wędrującej" kamery  

II.1.6 Zwiększamy atrakcyjność – modyfikacja przejść 

II.1.7 Nagrywamy komentarz

II.1.8 A może by tak Chopin - dodajemy muzykę 

II.1.8.A. Tworzymy muzykę samodzielnie 

II.2. Ustawienia, zapis projektu, renderowanie 

II.2.1 Wybór ustawień i zapis projektu

II.2.2 Renderowanie 

III. Z PC-ta NA TV – tajemnice konwersji 

III.1. Konwertujemy plik wmv na format DVD 

III.2 Zapisujemy film na płytę DVD 

IV. DODATKI I UZUPEŁNIENIA 

IV.1. Skąd ściągnąć programy 

IV.2. Z CDA do MP3

IV.3. W zgodzie z prawem

I. CO MUSISZ WIEDZIEĆ?

I.1 Wspólny język

Ponieważ w publikacji posługiwać się będziemy niektórymi określeniami języka filmowego, w celu pełnego zrozumienia i wykorzystania przekazywanych porad proponujemy zapoznanie się przynajmniej z kilkoma podstawowymi. Te, które wymagają szerszego omówienia, przedstawimy w dalszych częściach rozdziału.

Film: historia opowiedziana obrazami

Obraz: zdjęcie z aparatu cyfrowego zaimportowane do programu filmowego, w filmie pojedynczy element klipu, czyli klatka.

Klip: pojedyncze ujęcie składające się z nieprzerwanej sekwencji klatek

Scena: ciąg klatek równoważny ujęciu filmowemu rejestrowanemu przez kamerę pomiędzy jej 1-szym włączeniem a wyłączeniem.

Oś czasu: to samo, co scenorys; graficzne przedstawienie filmu w kolejności chronologicznej

Plik projektu: plik z informacjami wymaganymi do połączenia wszystkich powiązanych ze sobą plików w projekcie (obrazy, audio, napisy itp.)

Renderowanie: proces tworzenia gotowego filmu z plików źródłowych projektu

Wmv: komputerowy format wydajnej kompresji filmu, kodek

DVD: popularny, ze względu, na jakość, format zapisu filmu (mówi się często:, w jakości DVD), jednocześnie standard definiujący zawartość dysków (płyt) DVD

      W sumie … 8 (aż i tylko) prostych definicji. Proszę wierzyć, że w rzeczywistości są ich dziesiątki, a w tym miejscu, dla naszych potrzeb, ograniczyliśmy się do rzeczywiście absolutnego minimum. Jeśli nie wszystkie będą w pierwszym momencie zrozumiałe, żaden problem. Ich znaczenie wyjaśni się w trakcie dalszej lektury wydawnictwa, a kiedy już owe fundamentalne pojęcia przyswoimy, szybko zrozumiemy, że było warto.

      Powoli, ale skutecznie spróbujmy, zatem zagłębić się w tę pasjonującą dziedzinę, jaką jest film, by na finiszu własnymi już siłami nagrać z przygotowanych zdjęć swój pierwszy, jak sądzimy, film DVD. Zatem…

I.2 Scenariusz: układamy plan filmu

Materiał zdjęciowy wykorzystany w filmie w postaci „jak leci" jest zazwyczaj

chaotyczny i nie przedstawia sobą praktycznie żadnej wartości. Dopiero po wstępnej selekcji (usunięciu zdjęć nieprzydatnych lub wadliwych) i ułożony w żądanej przez nas kolejności z podziałem na odpowiednio dobrane i zatytułowane fragmenty (rozdziały) powoduje, iż widz zaczyna oglądać nasz film z zainteresowaniem widząc w nim ściśle określoną myśl przewodnią. Ta myśl wynika właśnie ze scenariusza. Planu, według

którego dobieramy i układamy zdjęcia tworząc z nich pożądaną historię filmową z

tytułem i ewentualnie śródtytułami, podkładem muzycznym, komentarzem, dobranymi odpowiednio przejściami między zdjęciami-scenami, itd. itp.

      Profesjonalny scenariusz jest bardzo szczegółowy i obejmuje wykaz ujęć, obrazów i elementów pomocniczych praktycznie z dokładnością do jednej sekundy, dla naszych potrzeb ograniczymy się raczej do scenariusza-szkicu ułatwiającego organizację materiału zdjęciowego w celu zrobienia filmu.

      Czy nasz scenariusz będzie elaboratem, na którego opracowanie i napisanie stracimy mnóstwo czasu? Nie. Wystarczy kartka papieru, pomysł (tu albo ogarnie nas przysłowiowa wena twórcza i uporamy się z tym błyskawicznie, albo trochę to potrwa) i… wypisanie punktów-haseł, którymi będziemy się kierować montując film.

Scenariusz może być przygotowany zarówno przed zebraniem materiału filmowego (wykonaniem zdjęć, zdobyciem pomocniczych informacji dotyczących interesującej nas tematyki, wstępnym dobraniem muzyki itp.), ale także – po.

      Trzeba wyraźnie podkreślić; pierwsza metoda (zalecana) znakomicie ułatwia pracę ustawiając ją niejako organizacyjnie, przez co łatwiej i szybciej realizuje się montaż filmu, niestety, nie zawsze i nie w każdym przypadku daje się ją zastosować. I wówczas pozostaje metoda druga. Dłuższa i bardziej żmudna, wymagająca dużego wysiłku umysłowego. Tu bowiem potrzebne są już bardzo głęboka selekcja i organizacja materiału oraz „złapanie" myśli przewodniej; tego, co z tym materiałem chcemy zrobić. Czyli krótko – praca twórcza post factum.

By lepiej zrozumieć ideę tworzenia scenariusza, posłużymy się przykładem.