Katarzyna B. Głowacka

Emocje

© Copyright by Katarzyna B. Głowacka & e-bookowo

Grafika i projekt okładki: Irek Konior

ISBN 978-83-7859-062-0

Wydawca:
Wydawnictwo internetowe e-bookowo www.e-bookowo.pl

Kontakt:
wydawnictwo@e-bookowo.pl

Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, rozpowszechnianie części lub całości bez zgody wydawcy zabronione.

Emocje

Na skraju borowego lasu, w czerwonym domku Remi skończył czytać swoją książeczkę. Zamierzał, jak zawsze, po przeczytaniu, jeszcze troszeczkę pomarzyć i tak, jak bohater wybrać się na wyprawę w poszukiwaniu skarbu. Zamknął oczy. Wyobrażał sobie, jak przygotowuje się do wyprawy.

– Chcę wygrać konkurs! – znienacka usłyszał Łoś.

Wyrwany ze świata marzeń Remi zaczął nasłuchiwać, kto tak krzyczy. Przecież to Kot Teo, – pomyślał – ale co się tam dzieje? Wysunął głowę z pokoju i zobaczył krzyczącego przyjaciela.

– Chcę wygrać konkurs! Chcę wygrać konkurs! Chcę wygrać konkurs! – krzyczał Teo na całe mieszkanie, wykonując przy tym nieokreślone ruchy łapkami i ogonem. Wyglądał jakby tańczył.

– Dlaczego tak krzyczysz? – zapytał zdziwiony Łoś.

– Najadł się szaleju – stwierdziła Sowa Lu.

– A co to ten szalej? – dopytywał się Remi.

– Szalej to bliżej nieokreślona substancja wywołująca dziwne zachowanie u kotów – wymądrzała się Sowa.

– Hmm… – zamyślił się Remi. – Po co tak krzyczysz Teo?

– Sowa mnie namówiła. – Kot Teo spojrzał na Sowę przymrużonymi oczami i dodał: – Powiedziała, że jak wypowiem na głos marzenie, to się spełni.

– No… tak powiedziałam, że ma powiedzieć głośno, a poza tym już się sprawdziło. Jesteś tu Remi, w trójkę wybierzemy najlepsze fotki.

– Co trzy głowy, to nie jedna – powiedział Łoś – a co to za konkurs?

– No jak to, co to za konkurs? FOTOGRAFICZNY – zawołał Kot – pod tytułem „Emocje w obiektywie”.

– Ha, ha – zaśmiał się Łoś. – Nie słyszałem nic śmieszniejszego. Jak można wsadzić emocje do obiektywu?

– Oj, Remi, co ty mówisz – złapała się za głowę Sowa. – Chodzi o to, aby zaprezentować prace postaci, na twarzy których widać wyraźną emocję. Czy ja zawszę muszę wszystko wam tłumaczyć?

– Nie musisz – uśmiechnął się Kot – ale i tak to zrobisz, bo lubisz się wymądrzać.

– Nie muszę! – Odwróciła się obrażona Lu.

– Nie ma co się dąsać – zapewniał Remi – wszyscy wiedzą, że jesteś najmądrzejsza i udzielasz cennych wskazówek.

– Teo, opowiedz nam wszystko o tym konkursie. Nie wiem jak ty Lu, ale ja nic o nim nie wiem.

– Oj, nie widziałeś tego ogłoszenia, które wisi przy Wielkim Dębie? Konkurs dla wszystkich mieszkańców Borowego Lasu. Pod Tytułem „Pokaż emocje zatrzymane w obiektywie”.

– Jak widzisz, Remi, do wyboru zdjęć jesteś nam potrzebny – zgodnie powiedzieli Kot i Sowa.

Dla rodziców

Człowiek przychodzi na świat w pełni wyposażony w zestaw dziewięciu sygnałów – są to: zainteresowanie, radość, zaskoczenie, niezadowolenie, złość, strach, wstyd, wstręt i obrzydzenie. Są to uczucia, z którymi się rodzimy. Z czasem dochodzi do połączeń miedzy sygnałami, powiązań z doświadczeniem i w ten sposób dochodzi do rozbudowanych emocji wyższego rzędu jak miłość. Zrozumienie podstawowych emocji może przynieść korzyć rodzicowi, jaki i jego dziecku.

Podczas swojej pracy jako trener – coach słyszę często pytania, „Dlaczego psychologia rozwoju dziecka”, „Po co, rozwijać emocje”, „Co da dziecku rozwój emocji”. Kształtowanie naturalnych zdolności dzieci oraz wydobywanie umiejętność z osób dorosłych, zwróciło moją uwagę na kwestię rozpoznawania emocjami. 

Seria książeczek o Łosiu Remi, Kocie Teo i Sowie Lu powstała z myślą o przyjrzeniu się swoim emocjom i możliwościom, jakie nam one dają. Dla dzieci nie istnieje jeszcze związek miedzy myślą – emocją – zachowaniem. Po prostu coś się zdarzyło. Coś, co wywoła uśmiech, bądź łzy.

Chcąc pomóc dziecku w formowaniu stabilnego charakteru musimy pomóc mu zrozumieć, co się tak naprawdę dzieje. Podstawą do silnej osobowości jest samoświadomość. Bajeczki, moją pomóc w prowadzeniu dialogu z samym sobą (tylko znajomość siebie, tego, w jaki sposób reagujemy może być wyznacznikiem do rozwoju nad sobą, a następnie kształtowania naszego dziecka, aby mogło zobaczyć cały mechanizm. Tak, jak zwierzęta z książeczki prowadzą rozmowę, na temat radości opisując po kolei: czym ona jest, jak się czuli, jak się zachowywał ich organizm, (czyli co można zaobserwować na ich twarzy) oraz jakie pojawiło się zachowanie towarzyszące tej emocji (miałem ochotę skakać, biegać). Przeprowadzając „inwigilację” swoich uczuć stajemy się pewniejsi otaczającego nas świata. Nie zawsze reagujemy tak samo jak nasz znajomy (uczucie po zjedzonych papryczkach przez Łosia), każdy ma swoją subtelność odpowiadania na bodźce. Zdobywając wiedzę możemy pomóc dziecku zapoznać się z nimi. By przetrwać trzeba odczuwać, by życie miało najwyższą, jakość trzeba wiedzieć, co się czuje. Nasz organizm dąży do ciągłej równowagi, kiedy jesteśmy głodni sięgamy po jedzenie, kiedy jest nam źle płaczemy. Wyznacznikiem równowagi organizmu jest uczucie zadowolenia.

Dzieci uczą się przede wszystkim przez naśladownictwo a zabawa pozwala na utrwalenie zaobserwowanych zachowań. Warto bawić się z dziećmi, aby rozwijać ich przyszłość.

Poniżej w książce są gry, które ułatwią pracę z emocjami.

Katarzyna B. Głowacka

Art terapeutka, choreoterapia trener – szkoleniowiec. www.kb-glowacka.pl

Jest art terapeutą związaną z psychologią oraz antropologią zachowania. Pracuje jako trener rozwoju osobistego. Od najmłodszych lat interesowały ją możliwości przekraczania granic ludzkiego ciała, psychiki i wyzwań kulturowych. Uprawiała wszelkiego rodzaju sporty, jak lekkoatletyka, karate, aikido oraz taniec. Poznawanie różnych kultur, ich filozofii pozwoliło autorce świadomie wybrać swoją drogę. Studia psychologii utwierdziły jej wcześniejsze wybory oraz umożliwiły studium ludzkiej psychiki, zachowań społeczno-kulturowych.

Od roku 2000 zajmuje się rozwojem przez taniec, ruch, art terapię. Pomaga przekraczać granice psychologiczne oraz tworzyć nowe, bezpiecznych dla danej osoby. Pracuje nad odnajdywaniem drogi do samego siebie oraz budowaniem mostów w relacjach z innymi. Podstawową bazą pracy zawsze są emocje i motywacje, kierujące życiem człowieka. Przez taniec możemy wyrazić siebie i nasze relacje z innymi. Dzięki tańcowi można dokonać satysfakcjonującej przemiany swojej osoby i kontaktów z innymi.

W roku 2008 powstał warsztat Twórczy Ogród Wyobraźni dla dzieci. Gdzie Autorka odnajduje naturalne talenty u dzieci, a następnie pomaga im je rozwijać. W trakcie zajęć „Twórczego Ogrodu Wyobraźni” dzieci zapoznają się z różnymi technikami „twórczymi”, takimi jak: malowanie, lepienie, wycinanie oraz tworzenie form przestrzennych i collage, które są wprowadzeniem do ich rozwoju. Rozwój zdolności manualnych i wyobraźni zwiększa możliwości percepcyjne i spostrzeganie, poszerza pole wyobraźni i myślenia dziecka.

Emocje są naszymi „Aniołami Stróżami”, jednak zdarza się, że stają się naszymi „Demonami”. Taniec jest aktywnym kontaktem z „Aniołami i Demonami”. Możemy wytańczyć sobie szczęście i radość przez kontakt z „Aniołami” i stawić czoło swoim „Demonom”.

Autorka książek:

Emocje – książka dla dzieci i rodziców.

Czasem więcej czasem mniej – książka dla dzieci i rodziców o wyznaczaniu granic psychologicznych. Czyli jak uzyskać to czego się pragnie nie raniąc innych.

Materiały do stymulacji dla dzieci od urodzenia. 0-6 rok życia

Autorka warsztatów:

Sfumato Tańca – warsztaty tańca – ruchu i ekspresji. Instalacji dźwiękowo – tanecznej.

Twórczy Ogród Wyobraźni - warsztaty dla dzieci

Charyzmat życia – warsztaty naturalne talenty