Hanna Krugiełka

BOMBONIERKA

Zbiór poezji

© Copyright by Hanna Krugiełka & e-bookowo

ISBN 978-83-63080-62-4 

Wydawca: Wydawnictwo internetowe e-bookowo

www.e-bookowo.pl

Kontakt: wydawnictwo@e-bookowo.pl

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Kopiowanie, rozpowszechnianie części lub całości

bez zgody wydawcy zabronione

Wydanie I   2012

* * *

  Napisać chcę o marzeniach

  o sile, bezradności,

           wyblakłych troskach i

  kolorach kwiatów.

  Śpiewać chcę o szczęściu

  małym, intymnym,

  zamkniętym w pudełku czekoladek -

  ścianach naszego domu.

Etiuda dotyku

  Szukam bezwiednie Twoich dłoni,

  kradnę ukradkiem spojrzenia.

  Delikatnie dotykam policzków,

  łakomie pragnąc baśniowych ust.

  Znalezione ukradkiem brwi

  muskam czule i troskliwie

  błagając o wstrzymanie

  okrutną klepsydrę czasu.

  Tonę w marzeniach o

  bajkowych projekcjach

  bezwolnie zatapiając się

  w ulotnej chwili.

* * *

  Chciałabym wiedzieć

  co czujesz kiedy nie patrzysz,

  co myślisz kiedy drgają obłoki.

  Chciałabym trwać zapatrzona

  w cichą noc naszą

  utkaną kolorami burzy.

* * *

  Nasze kolejne lato

  pachnie brzoskwiniami.

  Zbieram z szyi

  delikatne ślady

  gorących pocałunków.

Palące słońce

  na przemian

  z moimi dłońmi

  pieści Twoje policzki.

  Ptaki śpiewają o

  rosnącej namiętności.

* * *

Chciałabym dać Ci nadzieję

  na jaśminowe jutro,

  wiarę silną jak

  nasze splecione dłonie.

  Chcę pocieszyć Cię

  banałem bezwiednie

  wypowiadanym ze

  smutnie skrzywionych ust.

  Tonę, bezradnie szukając

  ostoi w Twoim nieobecnym wzroku.

  Bezwiednie kradnę pocałunki i

  chwytam ukochanych ramion.

  Odwracam głowę w

  czarną otchłań przeszłości, a

  teraźniejszość nie jest opoką.

  Wysyłam myśli w

słoneczną przyszłość...

* * *

Pragnę utonąć w Twoich oczach,

  wspólnie słuchać melodii ciszy i

  zbierać promienie szczęścia.

  Chcę zniknąć z naszym świecie

  zamkniętym w garści marzeń.

* * *

Słyszę słowa, których

      wcale nie musisz wypowiadać.

      Zamknęłam Cię pod powiekami i

      uwięziłam w snach.

      Tylko Twój dotyk jest skokiem

      w wieczność rozkoszy.

JEŚLI

  Jeśli ogień zamieni się

  w martwe sople lodu,

  Jeśli czułość zniknie

  uciekając przed codziennością,

  Jeśli słowa miłości

  staną się pustką

  Rozpadnę się

  na milion kawałków

  rozsypanych jak

  ziarenka piasku i

  zginę.

* * *

      Schowałam się pod

      parasolem naszych marzeń.

      Uciekłam przed chaosem i

      pośpiechem świata

      w miękkość wspólnych snów.

      Jesteś schronieniem w

      deszczu życia i

      słońcem w ciemnych

      dniach rozważań egzystencji.

* * *

  Zawiń się ze mną

  w kłębek szczęścia

  podparty prawym bokiem snów.

  Zatapiam się w

  naszych deszczowych dążeniach

  do wiecznego nietrwania.

  Uśmiecham się do

  różowej poduszki marzeń.